:69: praGEJenie miłości

Narada i poszukiwania

2012-02-29T06:00:00.000+01:00

1 grudnia 2011

Zadzwoniłem do kolegi z którym rozkręcamy firmę i zaprosiłem go do siebie. Pokazałem mu uszkodzoną kasetkę i tym razem opowiedziałem o sobie i dokonałem coming outu, bo on nie wiedział, że jestem już gejem. Reakcja była bardzo pozytywna i normalna. No i kolega wie teraz lepiej jaką mam sytuację nie tylko materialną, ale i emocjonalną. Pogadaliśmy z godzinę o tych sprawach a potem omówiliśmy sprawy firmowe.

Zbliża się weekend a ja mam zamiar wtedy intensywnie szukać. Zobaczymy czy mi się uda kogoś znaleźć.

2-4 grudnia 2011

Szukałem na czatach i portalach i poznałem w rozmowie kilka ciekawych osób. zatem nie mam pustego horyzontu poszukiwawczego. Jeden chłopak jest szczególnie ciekawy i umówiłem się na wieczór filmowy z nim na najbliższy piątek. Nie ma co popadać w zniechęcenie, trzeba o swoje walczyć.

I to jest optymistyczne ;-)

Sprzątacz

2012-02-28T06:00:00.000+01:00

1 grudnia 2011

Siadłem i nastawiłem sobie kawy. Spokojny, ale bardzo smutny. W takich sytuacjach pokazuje się charakter człowieka. Na panikę nie ma miejsca, bo nikt mi za nią nie płaci. Jest miejsce na rozważenie sytuacji. A więc najpierw straty. Są dotkliwe choć rok temu bym nie zauważył takiej kwoty - zginęła kasa przeznaczona na czynsz za styczeń. Trudno - ale kasę można jakoś zarobić i ludzie z którymi rozkręcam nową firmę to wiedzą. Więc finansowo może się jakoś uda prześlizgnąć. Jest karta kredytowa i debet na koncie - można z konieczności brnąć w zadłużenie. Jeśli przegram życie, to obojętne czy z 20 czy z 50 tysiącami długu.

Liczy się przyszłość i to czy ułożyć sobie życie tak jak tego potrzebuję i z kimś kto potrzebuje tego samego. Nie można się poddawać, bo nie ma w tym żadnego zysku. Należy walczyć do końca i szukać. Błędy są nieuniknione i wyciągam z nich wnioski. Utrudni to poznawanie kolejnych osób, bo będą musiały udowadniać że nie są wielbłądami. taki jest zły wpływ nikczemnych ludzi na uczciwych. W tym przypadku być może chłopak doszedł do wniosku, że naprawdę nie pasujemy do siebie, a okazja uczyniła z niego złodzieja. Ukradł kasę bo tego nie da się wprost udowodnić. Może brał pod uwagę fakt, że gdyby skakał z okna i złapała go ochrona to by go zatrzymali i rzeczy jakie miałby przy sobie by ukazały jego kradzież. To uratowało może moje rzeczy, choć nie jest to do końca wytłumaczenie, bo mógł ukraść jakieś drobiazgi, do których by się nie przyczepiono.

Tym razem jednak myślę, że to był złodziej wielokrotny. Mówił mi bowiem, że lubi sprzątać, a inni go za to nie lubią. Jeśli sprzątaniem określić kradzież to miał rację. A ja zauważyłem coś innego. Wszystkie trzy kradzieże jakie mnie ostatnio dotknęły, miały w sobie mimo wszystko coś zabawnego, ironicznego. Jakby Bóg zesłał je na mnie dla nauczenia mnie czegoś i zahartowania mnie - ale jednocześnie puszczał oko, abym nie brał ich do końca poważnie.

Więc co robię? Idę spokojnie do przodu. Klęski są nieuniknione - ale liczy się zwycięstwo w ostatecznym rozrachunku i pozytywny bilans zysków i strat :-)

Do trzech razy sztuka

2012-02-27T06:00:00.000+01:00

1 grudnia 2011

Poznałem na czacie chłopaka, który wydawał się idealny. W odpowiednim wieku, wyglądzie, mający potrzebę związku i doświadczony przez życie, podobno sierota - ojciec odszedł jakiś czas temu, matka zginęła w wypadku samochodowym. Szukał startu w Warszawie. Po namyśle, zdecydowałem się zaryzykować. Czasem trafia się okazja, trzeba działać szybko i nawet ryzykować - ale można wiele zyskać. Przywiozłem go do Warszawy i spędziliśmy czułą noc. Potem cały dzień. Po południu wychodziłem załatwiać sprawy i zostawiłem go zamykając zamek dolny, aby sam nie mógł go otworzyć od środka i nie mógł wyjść.

Intuicyjnie nie czułem, że wszystko jest w porządku. Wziąłem więc portfel, klucze (wszystkie, w tym zapasowe), kluczyki od auta. I poszedłem. Kiedy załatwiałem swoje sprawy, dostałem SMS do niego, że nie możemy być razem. A potem SMS z informacją że jedzie do Gdańska. Zaniepokoiło mnie to bardzo. Nie chodzi o chłopaka i znajomość, ale o to czy czegoś nie ukradł. Tego się bałem po ostatnich dwóch doświadczeniach. Pędziłem więc do domu (chodzę na piechotę dla zdrowia) szybkim tempem.

I faktycznie ukradł - całą kasę z kasetki. Otworzył ją siłowo. Poza tym nic na szczęście nie zginęło. W tym sprzęt, na którym pracuję i którego nie odbudowałbym. Okno balkonu było uchylone, wyskoczył z pierwszego piętra przez balkon po prostu. Usiadłem i zacząłem się zastanawiać nad swoją przyszłością. Zostałem bez kasy...

Trzecia kradzież - ale do trzech razy sztuka. Czwartego nie będzie.

Nowa, świecka tradycja?

2012-02-26T06:00:00.000+01:00

28 listopada 2011

Wracając do domu postanowiłem jednak przełożyć a plecaka codziennego lustrzankę i wstawić na jej miejsce aparat kompaktowy, aby było lżej. Ale nie moglem go naleźć na półce. zacząłem szukać w domu - i przepadł. Nie ma go nigdzie. I wiem kto go ukradł.

Oczywiście Rodi, bo po jego wyjeździe aparat znikł. Tak jak spora (dla mnie na obecne warunki, choć dwa lata temu byłaby niezauważalna) kwota pieniędzy znikła w dwóch aratach z mojej kasetki kiedy u mnie był. Kasa przestała znikać dopiero wtedy gdy ukryłem klucz od kasetki. I oczywiście niczego Rodiemu nie udowodnię. Kasy ani aparatu na pewno przy nim już nie znajdę. Po prostu mnie okradł, a kiedy z nim korespondowałem SMS-ami to się obraził, że go posądzam o to. Świetna socjotechnika - ukraść i udawać niewiniątko. Dodam jeszcze, że gdy poprzednio ode mnie jechał, to tak samo zginęła kamera video. Kasa nie zginęła, bo nie trzymałem jej w domu po prostu.

No to mam przyjemny poniedziałek. Ale mam nadzieję, że to ostatnie nieszczęście jakie mnie spotyka od Rodiego. Będę go traktował jako przyjaciela i nie zamierzam go wyklinać, ale już mu nie zaufam w niczym po prostu. Ważne aby iść do przodu i odnieść sukces, a nie aby rozpamiętywać to wobec czego jestem kompletnie bezsilny i upokorzony. Rozpamiętywanie tego nic nie da. Bezsilny jestem dlatego, że nic nie mogę udowodnić, choć nie ma innego podejrzanego. Upokorzony, bo to było zrobione tak bezczelnie, i to jeszcze po tym jak Rodi gromił poprzedniego złodzieja, który sprzedał moją własność.

Oby z tego nie narodziła się nowa, świecka tradycja ;-)

Rodi is Missing

2012-02-25T06:00:00.000+01:00

27 listopada 2011

Rozeszliśmy się z Rodim, ale w przyjaźni i spokoju. Od jakiegoś czasu obawiałem się coraz bardziej, że jednak za mało się obaj zmieniliśmy, aby nam się w pełni udało za drugim razem. Może w innych warunkach, spokojnego życia, to by tak nie raziło. Ale teraz czasy mam 'wojenne" i potrzebuję mieć wolę walki, a nie kolejne stresy ;-) W tych czasach potrzebuję raczej jakiegoś dającego motywację bohatera jako chłopaka, a nie kogoś mniej zachęcającego do walki o swoje ;-)

W niedzielę, 27 listopada, założyłem rano profil na Fellow z informacją, że jestem wolny i szukam chłopaka. A Rodi jakimś boskim zrządzeniem losu kilka godzin później trafił na ten profil. I postanowiliśmy, że nie jesteśmy już parą ale przyjaciółmi. Świecka tradycja rozstawania się w przyjaźni która się datuje od mojego poprzedniego chłopaka (nie tego, który ostatnio się okazał złodziejem, ale jeszcze bardziej poprzedniego).

Ustaliliśmy, że mieszkamy razem a Rodi się dokłada do mieszkania, ale nagle Rodi sobie przypomniał, że koleżanka miała mu też załatwiać pracę - i zadzwonił do niej, po czym się okazało, że ma pracę od poniedziałku w Katowicach. Pociąg miał za półtorej godziny więc spakowaliśmy się szybko i odprowadziłem go na tramwaj. I zostałem znów sam.

Ale nie martwię się tym - martwię się swoją samotnością i jej smutkiem. Martwi mnie tylko to, że znów nie mam kogoś z kim można pracować nad ułożeniem sobie wspólnego życia.

Mario is Missing

2012-02-24T06:00:00.000+01:00

21 listopada 2011

I znów zaczyna się gra - ale nie o kultowego Mario mi chodzi, lecz o tego byłego, o tym samym imieniu, o którym pisałem jak ukradł i sprzedał moją własność. Będąc na spacerze postanowiłem do niego zadzwonić. Odebrał telefon, ale gdy od razu na wstępie zapytałem go o swoją własność, natychmiast się rozłączył. Ewidentnie udowodnił tym, że jest złodziejem i kłamcą, a do tego tchórzem. Człowiek nie mający nic na sumieniu by się bowiem nie rozłączał. Widocznie skasował mój numer z kontaktów i dzięki temu odebrał ode mnie połączenie, nie kojarząc mnie. Oczywiście potem w ogóle nie odbierał, gdy zadzwoniłem do niego ponownie.

Wieczorem oglądałem rutynowo Facebooka i Google+ - i zobaczyłem, że na Facebooku go nie ma wśród moich znajomych. Najpierw myślałem, że mnie usunął ze znajomych. Ale wyszukiwanie nie dało wyniku - czyli musiał skasować swoje profile. Oba profile - bo miał zarówno profil drag queen, jak i swój prywatny, pod prawdziwym imieniem i nazwiskiem. Czyżby więc tchórz chował się do mysiej dziury? Na pewno nie przede mną. Kto wie, czy nie nabroił czegoś wobec innych osób, znacznie mniej cierpliwych w odzyskiwaniu swojej własności. I dobrze gdyby się tak stało. Niech los się nim zajmie.

Miejmy nadzieję, że ten złodziej jest ostatnim negatywnym doświadczeniem jakie było mi sądzone przejść - traktuję to jako praktyczną i niezbędną życiową naukę. I patrzę w przyszłość ;-)

Rozdzielanie blogów

2012-02-23T06:00:00.000+01:00

20 listopada 2011

Posunąłem się - słowo dla mnie dwuznacznie się kojarzące - do rozdzielenia w jeszcze większym stopniu moich blogów oficjalnych do bloga gejowskiego. Oczywiście "oberwało się" blogowi gejowskiemu. Nie będę pisał dokładnie co robiłem, ale po prostu chodziło o to, aby zatrzeć ewentualne podobieństwa między tymi blogami. W końcu obie tożsamości mają być kompletnie rozdzielone ;-)

W sumie blog gejowski został pozbawiony kilku teoretycznie użytecznych narzędzi, ale w praktyce nie bardzo się w nim sprawdzających. A poza tym niewiele się zmieniło. I chyba już nie bardzo jest co zmieniać w tym blogu, chyba, że dojdę do wniosku, że potrzebuję zmienić layout - ale ten na razie mi się bardzo podoba ;-)

Najważniejsze jest to, że mimo, iż blog gejowski spadł teraz z roli mojego bloga flagowego do roli jedynie jednego z blogów dodatkowych - to nie brakuje mi tematów do zamieszczania w nim, czego wyrazem jest ciągle trzymiesięczny zapas materiału. W przeciwieństwie do tego bloga, mój blog flagowy jest pisany zazwyczaj z dnia na dzień - ale teksty są w nim z reguły dłuższe i trudniejsze, więc pisanie zajmuje kilka razy więcej czasu niż tworzenie krótkiej, na 3 akapity, norki w blogu gejowskim.

Odchudzenie roli wyszło blogowi gejowskiemu na dobre ;-)

Chujowy autoresponder cz. 2

2012-02-22T06:00:00.000+01:00

22 listopada 2011

Zamieściłem dość niedawno zdjęcie penisa jakie przesłał mi ktoś na GG próbując tym w "inteligentny" sposób zagaić rozmowę. Oczywiście nic z tej rozmowy nie wyszło, bo poza tym zdjęciem nie miał nic wartościowego do powiedzenia. Samo zdjęcie zresztą także wartości nie ma. Ale rozmowę zamieściłem na blogu, jako ciekawostkę.

I jakieś było moje zdumienie gdy ktoś mnie zapytał na Fellow mailem o to czy to mój penis. Spojrzałem na jego profil - gość szuka seksu, mając partnera (szukają do trójkąta). To tłumaczy zaślepienie zdjęciem penisa. Dodajmy, że zaślepienie potworne, bo w zapisie rozmowy jednoznacznie widać, że zdjęcie penisa było przesłane przez rozmówcę. Oznaczyłem to kolorem czerwonym (rozmówcy) - chyba, że ten facet jest daltonistą ;-) Ale nawet bez koloru inteligentny człowiek skojarzy fakty - jest tam napisane wprost o przysyłaniu zdjęcia na przywitanie.

Oczywiście odpisałem, że to nie mój penis i że sam nie zniżam się do poziomu focenia tego narządu. I tylko zastanawiam się czy to było seksualne zaślepienie. Czyli automat powodujący wzwód i napływ krwi do własnego penisa - połączony z odpływem krwi z mózgu i wtórnym debilizmem ;-) Wszystko na to wskazuje, bo pan, który do mnie napisał, szuka przecież seksu. I tylko seksu. Niczego więcej.

Cóż, pan się srodze zawiódł. Gdybym napisał, że to mój penis, na pewno dostałbym z automatu zaślepioną propozycję ;-)

Płynna granica

2012-02-21T06:00:00.000+01:00

Na blogu mam panel administracyjny, w którym określiłem wyświetlanie 100 postów na jednym ekranie. Ostatnio miałem taki zapas zaplanowanych do przyszłej publikacji postów, że posty zaplanowane zajmowały nie tylko cały pierwszy ekran (setkę) ale także około 20-30 pozycji drugiego ekranu ich listy. Jeśli chciałem podglądać statystyki odwiedzin postów już opublikowanych musiałem więc przechodzić do kolejnej strony listy postów - lub wyłączać widok postów zaplanowanych.

Wtedy jeszcze posty schodziły podwójne - artykuł i rozmowa w ciągu jednego dnia - czyli po dwa posty dziennie. Ale coraz więcej było postów pojedynczych, po zakończeniu publikowania rozmów na dwusetnej. Zacząłem się zastawiać kiedy opublikowane posty zaczną pojawiać się na pierwszym ekranie, czyli zapas zmniejszy się do mniej niż stu notek. I 21 listopada już było zaplanowanych notek 98, ale wtedy napisałem dwie notki o wypadku samochodu - znów pierwszy ekran w całości się zapełnił.

Siadłem potem aby napisać tę notkę - więc znów jedna notka zaplanowana "wejdzie" na drugi ekran. Ale nie przewiduję pisania kolejnych notek w najbliższych dniach, więc do końca tygodnia powinno to nadszarpnąć, jeszcze podwójny, zapas. A potem notek ubywać będzie wolniej, od początku grudnia wchodzą już tylko notki pojedyncze. Ale zapewne ja będę miał na tyle innych zajęć, że nie będę dopisywał nowych notek zbyt szybko ;-)

Zobaczymy - na razie granica notek zaplanowanych i opublikowanych balansuje na krawędzi końca pierwszego ekranu i pierwszej setki ;-)

Naprawa w cenie...

2012-02-20T06:00:00.000+01:00

21 listopada 2011

Przez cały dzień miałem różne zajęcia i zapomniałem zadzwonić do mojego warsztatu, zresztą zrozumiałem, że oni zadzwonią do mnie sami - aby ustalić koszty naprawy. Ale nie zadzwonili. Rodi mi przypomniał o tym kiedy wrócił z pracy. I nagle o 17 dzwoni warsztat. I mówią mi, że samochód jest już naprawiony! Usiadłem ze zdumienia, bo pan w zaprzyjaźnionym z lawetą warsztacie mówił o kilku dniach.

No dobrze, ale teraz kwestia ceny. Tamten warsztat wstępnie wyceniał pracę na 700 złotych. Zapytałem czy zrobili przy okazji przegląd auta. Zrobili. I czy wymienili opony na zimowe. Oczywiście wymienili - zresztą letnich nie byłoby jak założyć bo dwie się zmyły. No to mamy pełny pakiet. Szczęście w nieszczęściu, że nie wymieniałem wcześniej opon na zimowe - dzięki temu obyło się bez kosztów kupowania teraz opon w miejsce zużytych. A cena? Do zapłaty - uwaga - 1170 złotych. Czyli około 500 więcej niż w tamtym warsztacie.

Ale... Policzyłem sobie teoretycznie. Mam wymienione opony - czyli 100 złotych. Mam zrobiony przegląd - czyli jakie 500 złotych. Do tego mam wymienione przednie klocki, które już były zużyte - czyli jakie 200 złotych. Tak bym to policzył minimalnie. W sumie 800 złotych. Zostaje 370 na naprawę felg. A co będzie jeśli koszty samego przeglądu i klocków będą większe? Okaże się, że naprawa felg wyszła bardzo tanio, a ja nie zostałem zrobiony w konia na - być może - jakie pół tysiąca złotych :-)

Przekonamy się jutro gdy odbiorę auto...

22 listopada 2011

Odebrałem auto. Koszt naprawy felg wyniósł 220 złotych. Zamiast 700. Nic dodać, nic ująć.

Problemy w koło...

2012-02-19T06:00:00.000+01:00

19 listopada 2011

Dziś coś niecoś o szczęściu w nieszczęściu. Miałem odwieźć żonę z dzieckiem na lotnisko, ale skończył mi się poprzedniego dnia termin ważności badania technicznego pojazdu. Pojechaliśmy więc z Rodim do zaprzyjaźnionej stacji diagnostycznej aż na prawobrzeżną Warszawę, kilka kilometrów od mojego zaprzyjaźnionego warsztatu, gdzie powinienem zrobić przegląd okresowy auta i zmienić wreszcie opony na zimowe. Co prawda śniegu jeszcze nie ma, ale co będzie gdy nagle spadnie? Do podwożenia rodziny zostało kilka godzin więc spakowaliśmy aparaty aby pojechać na zdjęcia.

Wracaliśmy tak jak przyjechaliśmy - Rodi za kierownicą. I przy wjeździe na Trasę Siekierkowską kazałem mu w ostatniej chwili odbić na wiadukt. I pojechaliśmy a ja - z pozycji pasażera - obserwowałem jak niepokojąco się zbliża krawężnik. I nagle bum! Zatrzymaliśmy się 100 metrów dalej. Wysiadłem z auta aby się zorientować w sytuacji. Dwa kola od strony pasażera skasowane. W felgach uszkodzenia od kontaktu z krawężnikiem, opony oczywiście rozwalone, z dziurami jak się patrzy.

Rodi się załamał a ja zadzwoniłem po assistance do ubezpieczyciela. Laweta przyjechała po pół godzinie. Pytanie gdzie jechać. Do "mojego" warsztatu? Ale jest sobota i warsztat nieczynny. Więc poprosiłem o jazdę gdzie indziej, mając nadzieję, że szybko założą nowe opony i jakoś uda się odjechać. No to pojechaliśmy. Pan w tym warsztacie zasugerował najpierw likwidację szkody z AC, ale zapytałem o prywatną naprawę. Wycenił wstępnie naprawę felg na 400 zł i 300 zł za robociznę. Czyli razem 700 złotych.

Już miałem się zdecydować ale postanowiłem zadzwonić do "mojego" warsztatu. I okazało się, że mogę awaryjnie wstawić tam auto - właściciel, którego znam, przyjedzie i wprowadzi je. No to pojechaliśmy tam. Zostawiliśmy auto, wypełniliśmy biurokrację z lawetą, rozliczaną przez ubezpieczyciela. Szczęście w nieszczęściu polegało na tym, że gdybym nie miał właśnie zrobionego przeglądu technicznego, to nie przysługiwałoby mnie bezpłatne holowanie.

Musiałem odwołać podwiezienie żony. Co najwyżej odbiorę ją za tydzień, jeśli do tego czasu samochód będzie naprawiony. Na szczęście nie używam go prawie wcale, więc strata mnie nie dotknie - tylko, niestety, finansowo. A z finansami już nie jest u mnie tak dobrze jak kiedyś...

Była sobota. Zapowiadały się nerwy do poniedziałku, gdy warsztat miał zadzwonić w sprawie kosztów naprawy... A zamiast zdjęć gdzieś tam obfotografowaliśmy zepsute koła...

The Collection - początek

2012-02-18T06:00:00.000+01:00

Dziś o nowym początku. W końcu, po roku chyba, zdecydowanym się wysłuchać kupionego za 350 złotych kolekcjonerskiego zestawu 8 płyt zespołu Kraftwerk, pod nazwą The Collection. Zaskoczyły mnie brzmienia niektórych otworów, które miałem u siebie od lat w starszych wersjach - albo w koncertowych (Vitamin). Zgrałem do iTunes całe 8 płyt, 6 godzin muzyki.

Kolekcja przez prawie rok - a może ponad rok, sam już nie pamiętam - była zakurzona i nie rozpakowana z plastiku. Potem rozpakowałem ją. Ale na odtworzenie trzeba było czekać kolejny miesiąc. Udało się jednak - mam wszystko na kompie i nawet okładki z sieci pościągałem do piosenek dokładnie takie, jak w albumie czyli nowe, minimalistyczne (w porównaniu do oryginalnych, nieraz sprzed 35 lat).

Nowa jakość w mojej muzyce - po wyjęciu z zakurzonego już pudełka ;-)

Śledczy w rozmowie

2012-02-17T06:00:00.000+01:00

Nic tak nie śmieszy jak głupia rozmowa na czacie. Albo na GG. Swego czasu te najgłupsze zapisywałem i publikowałem na blogu, ale na razie dam sobie z tym spokój, bo ileż można ogłupiać się od ich lektury? Tym razem chcę napisać o rozmowie śledczej. Otóż ktoś mnie pytał o chłopaka, albo ja powiedziałem o tym, że miałem chłopaka. I od razu powstaje sztampowe pytanie - czemu nie wyszło?

Oczywista i prosta odpowiedź jest taka, że nie wyszło, bo chłopak nie był wystarczająco odpowiedni. Ale mój śledczy rozmówca drąży temat uparcie. I dopytuje a co nie pasowało. A znajomość to nie klocki Lego aby wiedzieć który dokładnie nie pasuje. Zaś rozmówca już mi podpowiada - może nie był inteligentny? Ha ha, to rozmówca nie jest inteligentny. Napisałem mu więc, że jeśli będzie dalej tak podążał za swoją logiką to wkrótce wywnioskuje, że nie wyszło bo mój chłopak był Marsjaninem.

W sumie ta rozmowa szybko się zakończyła, bo stawała się męcząca a ponadto chłopak nie zrozumiał mojego angielskiego poczucia humoru. Żadna strata. Ale pozostaje faktem, że takie niekończące się dopytywanki do niczego sensownego nie prowadzą. Bo każda znajomość jest inna i rozkmina jednej nie pomoże w stworzeniu drugiej.

Więc zamiast zadawać głupie pytania o powody nieudanego związku lepiej po prostu poznać drugą osobę taką, jaka jest ;-)

Rozmowa z rzygaczem

2012-02-16T06:00:00.000+01:00

Nieczęsto zdarza się rozmowa z rzygaczem - osobą, która wprost rzyga tekstem. Miałem taką rozmowę w dzień po święcie niepodległości, gdy przez większą cześć nocy pracowicie obrabiałem zdjęcia z marszu. Facet miał mega długi nick (na WP takie są możliwe) - bo w tym nicku było napisane "stajesz się tym o czym myślisz". To już zapowiadało potencjalnie filozofowanie lub przynudzanie.

W istocie było przynudzanie, ale z innego powodu. Gościu pisał 10 linijek na moje 2-3. A ja w tym czasie bylem zajęty zdjęciami, więc nie moglem szybko odpisywać. To jednak nie problem, byleby pisał ciekawie. A pisał nie do końca ciekawie. Zaczęło się czuć, że nie bardzo się rozumiemy. Najpierw zażądał "konkretów". Napisałem mu więc, że konkrety są dobre do seks ustawki - gdy można dogadać upodobania. Ale jak można oczekiwać konkretów skoro nie wiemy czy z rozmówcą da się stworzyć jakaś nie-seksualną znajomość. I jaka to miałaby być znajomość: rozmowa przez net, znajomość netowa, realna, a może nawet przyjaźń.

Facet nie zrozumiał od razu tego, więc nieco mnie zirytowało tłumaczenie mu po raz drugi. Potem zaczął zadawać głupie pytania, na przykład o to czy wynajmujemy mieszkanie. Owszem. I on wyskoczył ze informacją, że płaci 191 zł za swoje bo ma własne - więc możemy do niego przyjeżdżać od czasu do czasu. Odpisałem mu, że to nam nie obniży naszego własnego czynszu za wynajem. I znów nie zrozumiał.

Zaczęło się robić nudnie. I wtedy facio wyskoczył z gwoździem programu - po dopytaniu nas o nałogi zadeklarował, że nie lubi grubych, bo się obżerają, są chytrzy i cwaniacy, a do tego zawzięci. Rozbawił nas - zresztą zawsze nam się wydawało, że taki jest stereotyp kogoś chudego, a grubszego miśka się kojarzy z ciepłem i dobrodusznością. Odetchnąłem z ulgą, bo to sprowadzało naszą nieciekawą, choć zabawną rozmowę do szczęśliwego końca.

Ale rzygacz popisał się raz jeszcze. Znów rzygnął tekstem w którym powątpiewał czy tylko szukamy znajomych. A że nie moglem mu od razu odpisać, bo obrabiałem zdjęcia, to on zdeklarował że już wie wszystko - czyli wie, że szukamy jednak także seksu. A podparł się buńczuczną deklaracją, że zna życie. Chyba zna inaczej. I sam jest kolejnym mądrym i wszystkowiedzącym inaczej ;-)

Przynajmniej wyszła z tego notka na bloga. I to całkiem pokaźna :-)

Po co? Po chuj

2012-02-15T06:00:00.000+01:00

Czasem rozmowy na czacie są naprawdę zabawne. Ponieważ już nie praktykujemy ich publikowania w dosłownej formie, więc taką ciekawą rozmowę zrelacjonuję. Nie będzie to jednak zbyt trudne, bo nie była to długa rozmowa. Po przywitaniu otrzymaliśmy po prostu obcesowe pytanie "opis?". Jakoś nie chciało nam się rozmawiać w takiej stylistyce, więc odpisaliśmy "po co?".

Przez pewien czas nie było nic pisane, aż wreszcie rozmówca poszedł po rozum do głowy i odpisał "a po taki chuj imbecylu" i zamknął okno. Uśmialiśmy się z tego - a swoją drogą to dobre aby w takich sytuacjach odpowiadać pytaniem na pytanie. Zaś co do imbecyla - oczywiście każdy może tego, dla niektórych trudnego słowa, używać.

Kłopot jedynie w tym, że większym imbecylem jest ktoś kto rozmawiając z parą z góry zakłada, że szuka ona seksu. To, że para jest na gejowskim czacie niczego bowiem nie tłumaczy. Ale ludzie przecież nie myślą, bo myślenie zapewne za bardzo boli ;-)

No cóż, imbecyle pozdrawiają zatem imbecyla ;-)

Jak idą poszukiwania?

2012-02-14T06:00:00.000+01:00

Kiedy rozmawiamy na czacie jest niestety normalne, że większość rozmów toczy się wokół seksu, najczęściej prostacko zresztą rozumianego. A prostactwo rozmówców jest wręcz urzekające. Oczywiście zadają oni całą masę seksualnych pytań, które po pewnym czasie są już maksymalnie nudne. Ale czasem zdarzają się wyjątki zadające mądrzejsze pytania. W cudzysłowie lub nawet bez niego. A najgłupsze z "mądrych" (w cudzysłowie) pytań jakie można otrzymać na czacie, to pytanie o to jak idą poszukiwania.

Oczywiście pytanie to dotyczy kogoś, kto albo ma wpisane w nicku, że szuka czegoś na dłużej, albo wyjawi to w czasie rozmowy. A jego głupota polega na tym, że przecież osoba szukająca partnera nie będzie szukała go na czacie gdy już kogoś odpowiedniego znajdzie. A samo szukanie jest żmudne i pracochłonne - więc pytanie jak idą poszukiwania jest debilne. Po prostu idą swoim tempem - i tyle. Szukam, bo jeszcze nie znalazłem. Jak mi idzie - normalnie, czyli żmudnie, jednostajnie, bez ciekawych epizodów raczej. W gąszczu głupich rozmów o seksie.

Ale cóż, nie jest łatwo zadać jakieś w miarę normalne pytanie. Na przykład o preferencje w tej czy innej kwestii - niekoniecznie seksualnej. Jaką kuchnię lubisz? Jakie filmy oglądasz? Jakie książki czytasz - o ile czytasz. Jakie masz pasje czy zainteresowania? Dziwne, ale dla wielu osób nawet tak - zdawałoby się - proste pytania sprawiają trudność. I tak rozmowa na czacie z pytaniem o poszukiwania jest mistrzostwem świata w porównaniu do gadulcowego "co tam?", po którym następuje bezmyślne "aha" (niezależnie od tego jak my odpowiemy - i na tym właśnie owa bezmyślność polega).

W sumie więc pytanie o status poszukiwań to przynajmniej dowód, że ktoś choć próbuje myśleć ;-)

Inne oblicze czata

2012-02-13T06:00:00.000+01:00

Wchodzimy na czata, ja lub Rodi, albo nawet na raz na dwóch komputerach. Tyle, że tym razem nicki mamy inne - ze słowem "Warszawa" i "para". Wchodzimy nie po to aby szukać seksu, ale po to aby szukać znajomych, a może nawet docelowo przyjaciół. Niekoniecznie nawet realnych - z niektórymi ciekawymi ludźmi kontakt da się praktycznie realizować tylko przez net, jeśli mieszkają daleko i nie można się realnie spotykać. I mamy nadzieję, że nie każdy wyskoczy do pary z obsesyjną propozycją seksu.

A tymczasem 99% rozmów to są odganiania się od seksualnych ofert. Często rozkosznych panów bi. Zrozumiałem to gdy zaczęły padać pytania o to czy jesteśmy parą MM czy MK. Ludzie sądzą, że pojawienie się pary na czacie automatycznie oznacza szukanie trójkąta lub czworokąta. I zgłaszają się prawie same seksualne pojeby, marzące tylko o ruchaniu we wszystkie strony. Ale trzeba przez to przebrnąć, podobnie jak w czasie szukania chłopaka, bo czasem na czacie można trafić na ludzi naprawdę wartościowych. I takich też normalnych ludzi szukamy.

Najbardziej zabawne, i zarazem żenujące, jest głupie pytanie "a czego?" gdy piszemy, że nie szukamy seksu. Wiele osób nawet nie potrafi sobie wyobrazić czego można na czacie szukać poza seksem. Czasem wpadają na właściwe rozwiązanie, ale niektórzy nawet takiego wysiłku umysłowego nie są w stanie podjąć. Cóż, żenada - jak zwykle na gej czacie. Ale pewnie nie tylko na gej czacie - na każdym seks-czacie, lub czacie, który na seks-czat został przez ludzi wykreowany ;-)

A my przynajmniej siebie już mamy - więc to czego szukamy, to jedynie bonus ;-)

Mój kolega jest winny

2012-02-12T06:00:00.000+01:00

Czasem rozmowa, w tym wypadku na GG, bywa nie tylko żałosna, ale i komiczna. zagadał mnie pewien młody chłopak żalący się, że nie próbował jeszcze seksu MM. I wręcz zażądał od nas - bo mu się przedstawiłem jako para - abyśmy go w ten seks wprowadzili. Bezczelność typowa dla głupka. Tylko wrodzona kultura nie pozwoliła mi posłać go na szczaw. A on zapytał mnie dlaczego nie szukamy seksu z kimś trzecim.

Przyznam się szczerze, że mnie zamurowało, choć na czacie takie pytania też się pojawiają. Ale na czacie może rozmawiam bardziej nonszalancko i z reguły odbijam piłeczkę do rozmówcy każąc mu pomyśleć i samemu sobie odpowiedzieć. Ale tym razem nie wytrzymałem i zapytałem go - czy naprawdę myślisz tylko swoim egoistycznym kutasem?

A co on na to napisał - rozbawił mnie niezmiernie, bo choć się pożegnał, to dopisał pod spodem: to mój kolega pisał sory pozdrawiam. I słusznie, że pozdrowił bo na wszelki wypadek go "z tym kolegą" zablokowałem - aby znów "kolega" nie pisał głupot. Nawiasem mówiąc, to doskonałe tłumaczenie - zwalić wszystko na kolegę.

Jaki z tego morał? Uważaj na swoich kolegów pisarzy ;-)

Wnoszenie dobra do związku

2012-02-11T06:00:00.000+01:00

Ciekawa korespondencja miała miejsce z jednym chłopakiem, na którego anons na Gejowie odpowiedziałem. Napisałem do niego, bo w pozytywnie nietypowy sposób pisał w swoim anonsie o wnoszeniu do związku dobra - i to mnie zainteresowało. I oto przegląd korespondencji z tym chłopakiem wnoszącym do związku dobro. Jak zwykle, treść jego maili jest wyróżniona na czerwono, a moich na niebiesko. A całą korespondencję ująłem jako dialog. Zaczynam od podpowiedzi na mój list inicjalny, składający się z kilku krótkich akapitów.

- a gdzie ty mieszkasz
- Warszawa Bemowo

- telefon masz?

- mam
- GG masz? Jeśli masz zapraszam na [numer GG]

- nie bo nie mam

- a Skype aby można było pogadać?

- nie

- cóż będzie trudno pogadać ale takie życie ;-)

- nie wiem po co ty dupę trujesz skoro boisz się podać telefonu

- podać ci mogę ale teraz nie mogę rozmawiać
- [numer telefonu]

- wrócę do stolicy to sesemesuje
- a jakie masz zainteresowania?

Zaczyna się wreszcie sensowna rozmowa. Co ciekawe, w temacie maila pojawia się informacja o mnie, z numerem telefonu, widać tak sobie ułatwia zapmiętanie z kim pisze.

- fotografia
- blogowanie i pisanie
- marketing (z konieczności zawodowej)
- historia techniki
- RPG
- poza tym dobra książka popularnonaukowa
- spacer czy rower (z aparatem)
- a dalej to byłyby jakieś banały ;-)
- a Twoje?

- podeślij jakieś foto swojego autorstwa

Prośba bezczelna i chamska. Pomijam brak odpowiedzi na moje pytanie o jego zainteresowania.

- a po co ci moje zdjęcia?
- chcę zobaczyć

- fotografowie nie rozsyłają fotek na prawo i lewo przykro mi :-)

- a gdzie można zobaczyć Twoje foto?

- mnie samego na moich profilach

- a fotografie?

- mam na blogu ale jest pod moim nazwiskiem wiec na razie nie będę niestety podawał bo za wcześnie na ujawnianie tych danych

- Myślałem, że w Zachęcie

Bardzo chamska ironia - zaczyna też śmierdzieć snobizmem.

- doceniam ironię ;-)

- czemu ironia

- nie planuje wystawiać swoich zdjęć nigdzie, ten typ promocji mnie nie pociąga

- czyli amator szufladowiec

Odezwał się Wielki Znawca - który każde zdjęcia innej osoby uzna a priori za bezwartościowe i szufladowe. Śmierdzi złośliwą ironią.

- złośliwa ironia

- żegnam

- w Warszawie mam wystawę

A nawet jeśli rzeczywiście ma, to pokazał się jako cham i prostak bez kultury. Nie warto z kimś takim nawet spotkać się na kawę, bo może do niej napluć.

- to miło ze masz wystawę :-)
- ja nie planuje wystawiania - lubię szufladę, szczególnie, że nie trzymam w niej zdjęć :-)))

- a gdzie zdjęcia trzymasz

Pytanie co najmniej debilne. A jakie ma znaczenie gdzie trzymam? czyżby był wściekły, że umykam koncepcji "amatora szufladowca"?

- na blu rayach

- pokaż

Cham, prostak, bezczelny - i w dodatku nudnie się powtarzający. Czy tak mógłby się domagać obejrzenia zdjęć uznany, profesjonalny fotograf? Nie wyobrażam sobie.

- nie wiesz jak blu ray wyglądaja?

- czyli fotografujesz do szuflady

- to czym się tak naprawdę zajmujesz i interesujesz

- fotografia się też zajmuję
- to ze nie wystawiam w Zachęcie nie znaczy ze nie mam pasji do robienia zdjęć

- to pochwal się zdjęciem

Monotematycznynudny wyłudzacz fotek. Postanowiłem to przeciąć.

- właśnie się chwale mojemu byłemu chłopakowi który do mnie przyjechał i wszystko wskazuje na to ze już nie będzie "były" ;-)

- po co do mnie piszesz

- już nie będę, przepraszam

- spierdalaj

Tak się wnosi do związku dobro ;-)

Dalej już były tylko bluzgi w odpowiedzi na moje maile.

Podsumowanie cioto-złodzieja

2012-02-10T06:00:00.000+01:00

10 listopada 2011

Dzwoniliśmy, po dwóch dniach, do naszego cioto-złodzieja - oczywiście nie odebrał. Jest czwartek, za chwilę długi weekend. Poczekamy jeszcze do poniedziałku i ostatecznie zamkniemy sprawę. Czyli uznamy go oficjalnie za kłamcę i złodzieja. Co jednak nie znaczy, że będziemy to propagowali na prawo i lewo. Po prostu ten oszust jest u nas skończony i każdemu kto się z nim styka lub z nim kontaktuje możemy, na specjalne życzenie, przedstawić jego sprawę. I tyle.

Przy okazji wyszło na jaw, że cioto-złodziej nie tylko zabrał wszystkie ważniejsze swoje rzeczy, zostawiając tak naprawdę resztki, ale dodatkowo ukradł jeden z moich dezodorantów. Strata oczywiście niewielka, ale nie chodzi tu o pieniądze, lecz o zasady. I o jego bezczelność.

Ciekawostka - niby się spieszył na mityczne nagranie, ale dyplom udziału w konkursie Drag Queen w Le Garage pracowicie zabrał. To pokazuje, że planowo się wtedy przepakował i że był już zdecydowany nie wracać po resztę rzeczy. A to pośrednio ostatecznie potwierdza nasze przypuszczenie, że jest złodziejem.

Olewamy go, bo nie warto się im już dłużej zajmować. Ciekawy case z tego wyszedł, opublikowany równo w 3 miesiące po dacie zdarzenia - to akurat przypadek :-)

Liczy się to aby iść do przodu. A nim niech się zajmie los, który potrafi skutecznie karać. To już nie nasza sprawa i nie nasze zmartwienie. My mamy siebie :-)

Anatomia kłamstwa

2012-02-09T06:00:00.000+01:00

8 listopada 2011

Oto jak mój były chłopak zaplątał się w kłamstwa w czasie próby oszukania nas - bo jak na razie wszystko na oszukanie wskazuje. Zresztą, gdyby to nie okazało się oszukaniem, to spokojnie zdążę zmienić treść wpisu napisanego na 3 miesiące do przodu.

Mój były próbował się do nas dostać 8 listopada czyli prawie tydzień po zadeklarowaniu przywiezienia sprzętu jaki miał do oddania - przypomnijmy, że zadeklarował powrót z nim po 3 godzinach. Otworzyliśmy mu drzwi. Oto jak przebiegała rozmowa i jego argumentacja. Ujmę to w punktach:

Wersja dla mnie: aparat jest w samochodzie (smart) który jego ciocia ma, a teraz ciocia leci z Niemiec do Polski i ląduje około 16, zatem można pojechać po nią i spotkać się z nią w centrum, po to aby przekazać sprzęt, bo on nie ma kluczyków do auta.
Wersja dla Rodiego: ciocia dała mu smarta, więc gdzie jest aparat? Skoro ma smarta to ma i kluczyki.
Przyszedł spakować swoje rzeczy, bo dziś wieczorem leci do Niemiec gdzie ma "kupione mieszkanie" przez ciocię i załatwioną pracę, wróci do kraju w lutym. Hojna ciocia, nie ma co.
Potem się okazuje, że jednak ciocia nie leci do nas, bo będzie jutro i sprzęt będzie jutro, ale on chciałby już dziś wyprowadzić od nas wszystkie swoje rzeczy - na co mu nie pozwoliliśmy.
Nagle się okazało, że ma "jakieś nagranie" jutro i potrzebuje przynajmniej garnitur i cześć kosmetyków, które wziął - już nie leci do Niemiec.
Obiecał dostarczyć aparat jutro.

Oczywiście traktujemy to jako obiecanki-cacanki. Oddał klucze ale nie żałujemy wymiany zamków - dla świętego spokoju. Za to nie musimy dorabiać klucza od klatki i skrzynki. Nie spodziewamy się także, aby jutro przyjechał z pożyczoną moją własnością. Na wieczną rzeczy pamiątkę dyskretnie nagrałem rozmowę z nim o oddaniu sprzętu telefonem. Ale nie wierzę w oddanie mojej własności.

Całe to jego plątanie się w zeznaniach i na tyle późne zjawienie się u nas oznacza tylko, że:

znalazł sobie kogoś u kogo mieszka i z nim jest,
próbował chytrze zabrać wszystkie rzeczy,
nie zjawi się już z niczym i spisze resztę rzeczy na straty, tak jak my spisaliśmy mój aparat,
potwierdził tylko to, że jest kłamcą i złodziejem.

Czy jest sens zgłaszać to na policję i iść do sądu? Nie ma - po co ponosić koszty finansowe i czasowe tego? Szukaj wiatru w polu - ale przynajmniej mamy case study na bloga ;-)

Jedno jest raczej pewne - nie spodziewamy się już dodatkowych kosztów związanych z jego osobą. Klucze mamy, zamki wymienione, na sprzęcie położony krzyżyk. I idziemy do przodu nie oglądając się do tyłu. A na miłe zaskoczenie nie liczymy. Raczej na potwierdzenie smutnych wniosków...

Oczywiście nie zgłosił się już do nas z tym aparatem. Na telefony też nie odpowiadał. Typowy cioto-złodziejo-kłamca. Niezbędna i cenna życiowa nauka - konieczna dla zrozumienia także rożnych przykładów zachowań w całym tym najczęściej zakłamanym gejowskim środowisku ;-)

Najzabawniejsze jest jednak co innego - że formalnie nie powiedzieliśmy sobie, że się rozstajemy. Widać to się odczuwa jako oczywiste ;-)

A jednak zamki...

2012-02-08T06:00:00.000+01:00

2 listopada 2011

Dziś wyjaśniliśmy - z naszej strony - sprawę z byłym. Skontaktowała się ze mną osoba, u której był mój aparat - i potwierdziła, że już go nie ma, i to od dwóch tygodni. W tym czasie mój były wmawiał mi, że sprzęt jest nadal u tych ludzi. A więc kłamał. Bo wierzę temu człowiekowi, który skontaktował się ze mną i na mój mail podał od razu swoją komórkę abym z nim porozmawiał. Ponadto powiedział mi, że mój były ostatnio miał jakąś kasę i spłacił swoje długi. Wniosek jest prosty - sprzedał moją własność. Nawiasem mówiąc, rozpowiadał wszystkim, że to jego aparat, bezczelny kłamca.

A zatem mój były może być spokojnie uznany za kłamcę i złodzieja. Chyba, że udowodni swoją niewinność zwracając moją własność. Ale na to bym nie liczył. Co więc zrobiliśmy? Zadzwoniliśmy do fachowca i zamówiliśmy po prostu wymianę wkładek zamkowych. Po piętnastu minutach mamy nowe zamki. I problem z głowy. Nikt do nas już nie wejdzie nieproszony. Nikt nam nic już nie wyniesie z domu. Oczywiście nie życzymy sobie gościć kłamcy i złodzieja u nas.

Jego rzeczy spakowaliśmy do torby. Jeśli chce te rzeczy odzyskać - niech przyniesie aparat. Klucza może teoretycznie nie oddawać, jeśli już się nie zjawi. Fakt, że zostanie mu klucz od skrzynki pocztowej i od klatki, ale nie spodziewamy się żadnej cennej lub imiennej korespondencji. My mamy spokój i możemy spać spokojnie - nikt nie wparuje nam do mieszkania bez zapowiedzi. Temat byłego zakończył się smrodem. Szkoda, że tak - ale takie bywa życie.

Ważne aby iść do przodu. Gdybym podliczył wszystkie stracone lub głupio wydane pieniądze, starczyłoby mi na willę z basenem. Liczy się to, aby mieć przed sobą szczęśliwą przyszłość. A kłamcy i złodzieje - jak wierzę - kiedyś zostaną przez los ukarani. I losowi to zostawiam :-)

A jednak zdjęcia...

2012-02-07T06:00:00.000+01:00

1 listopada 2011

Żeby nie było łatwo, nasza sytuacja z Rodim trochę się skomplikowała. Rodi się poczuł niedobrze. Miał od jakiegoś czasu pewne dolegliwości i leczył się, a od kilku dni zabrakło mu jednego leku. To mogło spowodować pogorszenie samopoczucia. W każdym razie nie czuł się na siłach, aby ryzykować pójście do przychodni, która zapewne pełni dziś dyżur pół kilometra od nas. Wezwaliśmy zatem pogotowie. Zabrali go na badania do szpitala.

Wydawało się, że pojedziemy na nocne zdjęcia na Powązki, a tu taki problem. Ale, jak się okazuje, życie jednak bywa pozytywne. Po 6 godzinach Rodiego wypuścili ze szpitala, nic nie znaleźli. Stres, zmiana miejsca zamieszkania, nowe okoliczności - to najprawdopodobniej spowodowało zasłabniecie. Zatem ta sprawa się rozwiązała w pełni pozytywnie. Pojechałem po niego do Szpitala Wolskiego i przespacerowałem się, czekając na niego, po terenie. W tym szpitalu rodziłem się i ja, i mój synek. Oczywiście przeszedłem koło tego budynku, w którym dzieci przychodzą na świat. To była miła sentymentalna wycieczka...

A potem, zgodnie z wcześniejszą sugestią Rodiego, pojechaliśmy na Powązki na nocny spacer z aparatami. Mniej więcej od 23 do prawie północy. Godzina duchów już nas nie zastała na cmentarzu, a w sumie obaj zrobiliśmy około 400 zdjęć. Cały spacer (zgodnie ze wskazaniami nawigacji) zamknął się w pięciu i pół kilometra. Przynajmniej w tym zakresie nic nie straciliśmy. Dwa lata temu też byliśmy na Powązkach i też wykonywaliśmy zdjęcia.

Przynajmniej nie zmarnowaliśmy pierwszo-listopadowej szansy ;-)

Old New and New Old

2012-02-06T06:00:00.000+01:00

1 listopada 2011

Dzień szczególny, bo to dzień pamięci o tych, którzy odeszli. Ale w tym przypadku mam na myśli ludzi, którzy odeszli dosłownie, a nie w przenośni. A dokładniej mam na myśli mojego ostatniego chłopaka, a raczej kogoś z kim próbowałem być w związku, ale szybko się niestety okazało, że nie wyszło. Nazwałem go New Old - czyli w swobodnym tłumaczeniu nowy były. Niestety nie a każdym się uda. Z Rodim się też nie udało za pierwszym razem, ale wtedy obaj byliśmy zupełni innymi ludźmi i w tej konfiguracji nie mogliśmy się dopasować. Teraz jesteśmy inni i mamy drugą szansę. Dlatego Rodiego nazwałem Old New - czyli starym znajomym z nową szansą :-)

Mój New Old wparował do nas 1 listopada około 13.30. Po dwóch dniach praktycznie nie odzywania się. Napisał tylko jeden SMS, że nie wróci na noc dwa dni temu. Od tego czasu minęła już druga noc. A ja mu napisałem SMS z prośbą o pilne dostarczenie mojego aparatu. Wpadł niby aby się przebrać. Ale raczej - sadzimy - na przeszpiegi. I był wyraźnie nie w sosie. Obiecał, że najdalej za 3 godziny przywiezie aparat. A ja miałem zamiar poprosić go o zwrot klucza, ale nie zdecydowałem się na tak chamskie posunięcie. Zapytałem go co z jego wypłatą i dołożeniem się do życia. Okazuje się, że wypłata się jakoś dziwnie oddaliła na połowę listopada.

Kiedy wyszedł dyskretnie go obcerowałem przez firankę. Przedefilował przed naszym balkonem, też patrząc na niego. Myślałem, że to specjalnie aby mieć na mnie oko, ale wyjaśniło się, że tam czekał na niego jakiś chłopak. Niski - więc go nie kojarzę ze wspólnych znajomych. Może ktoś z tego klubu gdzie pracuje. Albo jakiś znajomy. W sumie to nie ma znaczenia. Liczy się efekt - a ja bym chciał odzyskać mój sprzęt i klucze. I podziękować mu za pasożytowanie u mnie.

Zatem czekamy na rozwój sytuacji. Jedyne czego się obawiam, to możliwość bezczelnego grania na zwłokę z jego strony.

Wieczór horrorów

2012-02-05T06:00:00.000+01:00

31 października 2011

Zapowiada się podwójny wieczór horrorów. Po pierwsze, Rodi przywiózł trochę filmów, więc w okolicach Halloween będziemy mieli kino nocne jak się parzy. A po drugie, spodziewamy się dziś powrotu mojego ostatniego byłego, który jeszcze nie wie formalnie, że jest już byłym. Choć zapewne doskonale zdaje siebie sprawę z tego, że od ponad miesiąc już nic między nami nie ma. Albo nie zdaje sobie sprawy - i jest totalnie ślepy.

A ja nie mogłem mu nic mówić w tym zakresie, bo - jak już pisałem, prawie miesiąc temu, był więźniem mojej życzliwości. Albo raczej ja bylem tym więźniem. Pożyczyłem mu aparat fotograficzny, który nieopatrznie zostawił u znajomych, którzy wyjechali. I chciałem go odzyskać, zanim podziękuję mu za dalsze mieszkanie. W przeciwnym bowiem razie mógłby zwlekać z oddaniem mojej własności, kluczyć i robić mi na złość. Łącznie na przykład z zamieszkaniem gdzie indziej, ale nie oddaniem mi zapasowego klucza od mieszkania. Dlatego w takich sytuacjach należy działać z zaskoczenia. Nie pozwolić drugiej stronie na zrobienie jakiejś głupoty, a kto wie czy nie złośliwej kradzieży - nawet ie dla kasy, ale dla samej czystej złośliwości...

O ile więc oglądanie filmów będzie przyjemnością, o tyle ostateczne rozwiązanie sprawy z moim byłym - to kwestia dopiero do zobaczenia. Nie wiem jeszcze czy to będzie horror, czy komedia, lub film dokumentalny. Wiem tylko to, że na pewno chcę być z Rodim, a nie z tym byłym. I co do tego nie mam nawet mikrona wątpliwości ;-)

Usiądźmy w fotelu i zrelaksujmy się. Horror się zaczyna ;-)

Responder ostateczny?

2012-02-04T06:00:00.000+01:00

31 października 2011

I znów korekta respondera na GG, ale oczywista w tej sytuacji. I chyba bardziej skuteczna w swojej sile oddziaływania iż poprzednie razem wzięte. Oto bowiem jak wyglądał mój stary (choć nie tak bardzo) autoresponder:

Jestem gejem (44). Szukam przyjaciół lub netowych znajomych. Nie szukam seksu ani cyber seksu! Jeśli potrafisz sensownie rozmawiać i chcesz mnie poznać - zapraszam do rozmowy…

Teraz ten autoresponder wygląda nieco inaczej:

Jestem gejem i mam partnera. Dlatego nie szukamy seksu ani cyber seksu! Szukamy przyjaciół lub netowych znajomych. Jeśli potrafisz sensownie rozmawiać i chcesz nas poznać - zapraszamy do rozmowy…

Podobnie ze zmianami statusu na GG. Poprzedni był taki:

Nie szukam seksu ani rozmów o niczym! Szukam związku, przyjaciół, znajomych...

A obecnie jest taki:

Nie szukamy seksu! Szukamy przyjaciół lub netowych znajomych...

Liczba mnoga powinna coś powiedzieć w miarę inteligentnemu rozmówcy. Zatem mam nadzieję, że odzywać się będą już tylko osoby zainteresowane znajomością. Nadzieja, oczywiście, matką głupich. Ale matkę też mieć trzeba ;-)

Reakcje

2012-02-03T06:00:00.000+01:00

31 października 2011

Pora na opisanie reakcji różnych osób na mój zmieniony profil. Oczywiście reakcje będą się pojawiały dopiero stopniowo. Ale pierwsza już była - i to bardzo niemiła. Mój były, przedostatni, ten od poprzeczki pod sufitem, początkowo obraził się na mnie do tego stopnia, że mnie wszędzie zablokował lub pousuwał ze znajomych. Na szczęście, jak zawsze dotąd, szybko (bo już dzień później) wróciliśmy do normalnych relacji. I za to go bardzo szanuję i lubię - a na tym naszym przykładzie można powiedzieć, że kto się lubi, ten się czubi ;-)

Reakcje innych są różne. Niektórzy zachowują się bardzo fajnie, gratulują i cieszą się z nami. A są też tacy, którzy dają upust jakiejś nieżyczliwości lub źle maskowanej zawiści. Nie udało się im, to najlepiej niech się nikomu nie uda - postawa psa ogrodnika. Ludzie są rożni i rożne są reakcje. To znakomity test na czyjś poziom. I na zdecydowanie się czy z kimś warto się zaprzyjaźnić, czy lepiej omijąc go z daleka ;-)

Są też reakcje wulgarne, bardzo złośliwe. Nie dość, że zawistne, to jeszcze kompletnie pozbawione kultury. Takie wydarzenia są naprawdę świetnym testem na czyjś poziom - bo jak kiedyś mądrze powiedział Leszek Miller - prawdziwego mężczyznę poznaje się nie po tym jak zaczyna, ale po tym jak kończy :-)

Tak czy siak, to dodatkowa korzyść w kompletowaniu listy znajomych lub przyjaciół :-)

Profilowanie...

2012-02-02T06:00:00.000+01:00

31 października 2011

I znów przyszła pora na zmiany na moich profilach. Znów piszę, że jestem w związku i - czego nie robiłem wcześniej z dwoma ostatnimi chłopakami - zlinkowałem się z profilem Rodiego. Ale z nim się linkowałem wcześniej, gdy byliśmy razem, więc to sprawa naturalna i już nie pierwszy raz zastosowana. I oczywiście zmieniłem opis.

Wyjaśniłem w tym opisie, że po dwóch latach zatoczyłem koło i wróciłem do byłego. A w tym czasie obaj mocni dojrzeliśmy i zrozumieliśmy wiele rzeczy. I wyjaśniłem, że szukamy przyjaciół lub nawet netowych znajomych - a nie brzydzimy się także kontaktem tylko przez sieć, szczególnie, że z niektórymi osobami inaczej nie da się podtrzymywać relacji.

Rodi założył też profile na Kumpello i Gayromeo, gdzie, podobnie jak na Innejstronie, można się zlinkować z partnerem. Cyknąłem mu ad hoc serię fotek kiedy pracował przy kompie komponując muzę ze słuchawkami na uszach - i jedno zdjęcie wyszło na tyle fajne i uśmiechnięte, że wstawił je na profile. Od ręki na Kumpelo dostał dwa pozytywne ślady od innych. Tak zwycięża na tym gejowskim portalu randkowym siła młodego wieku (22 lata a nie 44 jak u mnie) i ładnego wyglądu ;-)

Ale i ja, i Rodi, mamy to w dupie ;-)

Seks 2.0

2012-02-01T06:00:00.000+01:00

31 października 2011

Rodi deklarował, że już nie jest taki sam - także w sprawach seksu. Kiedy znaliśmy się pierwszy raz, nie okazywał tak uczucia jakbym tego potrzebował. I seks był bardzo ubogi - z pewnych względów związanych także z jego przeszłością i doświadczeniami jakie miał. Ale teraz to miało się zmienić.

No i przyszedł czas aby to sprawdzić. No i sprawdziliśmy to. Ocena - szóstka z plusem :-) Nic z tego, co Rodi mówił, nie było kłamstwem. Mój przedostatni chłopak postawił poprzeczkę okazywania uczuć pod sufitem - a Rodi ją po prostu wybił w kosmos. Nic dodać, nic ująć :-)

Właśnie takiej bliskości, seksu, dzikości, namiętności, bezwstydności, zaangażowania, okazywania uczucia - potrzebowałem. Takiego smaku spermy. Takiego smaku lizanego i pieszczonego ustami całego ciała. W nawet najintymniejszych miejscach. I tego, że moja pieszczota wywołuje bezwstydną ekstazę ukochanego.

To był najwspanialszy seks jaki miałem dotąd. Tak wspaniały, że nie ma co opisywać - bo cokolwiek bym o nim napisał, byłoby płaskie i banalne ;-)

2Y 4D i 1:1

2012-01-31T06:00:00.000+01:00

31 października 2011

Wczoraj pisałem o ramach i sinusoidach oraz o odnowieniu kontaktu z moim byłym. I o tym, że spontanicznie postanowił do mnie przyjechać. A ja nie byłem pewny czy przyjedzie, bo podał złą godzinę przyjazdu pociągu i zły telefon. No więc nie przyjechał...

A mówiąc dokładniej - nie przyjechał o godzinie 22 jak zapowiedział, ale około 20. I to było racjonalne, bo pociąg nie jedzie 11 godzin ze Śląska. A telefon - po prostu podał przez pomyłkę swojej kumpeli. Dobrze, że nie mogłem go doładować kodem z Orange POP - ale by się kumpela ucieszyła ;-)

I po prostu zaczęliśmy wszystko od początku. Po dwóch latach i 4 dniach od pierwszego spotkania. Sprawdziłem, było dokładnie 26 października 2009. No cóż, nie wstrzeliliśmy się ładnie z idealną rocznicę, jak podczas spotkania z moim pierwszym w ten sam dzień po 7 latach. Ale nie można oczekiwać tak idealnego zgrania ;-)

Zatem spotykamy się w dwa lata i 4 dni od naszego poznania. I tym razem spontan był po stronię Rodiego. To w wariackich spontanach jest teraz 1:1... :-)

Sinusoida czy rama?

2012-01-30T06:00:00.000+01:00

30 października 2011
Nie tak dawno pisałem o potencjalnej sinusoidzie znajomości. Trzeci od końca chłopak - niewypał, bo nie okazywał uczucia. Przedostatni - wspaniale okazywanie uczucia. Ostatni - niewypał, podobnie jak trzeci. Zatem, prawem sinusoidy, teraz pora byłaby na kogoś podobnego do przedostatniego. A tymczasem może się okazać, że los inaczej to ustawia. Otóż skontaktował się ze mną ten właśnie trzeci od końca chłopak. Ten, z którym stosunki się mocno poprawiły odkąd zaczęliśmy gadać na GG. I ten, który tyle zrozumiał i nauczył się dzięki naszemu rozstaniu.

Nawet zaproponował że spontanicznie wsiądzie w pociąg i na gapę przyjedzie ze Śląska do Warszawy. Spontan godny mojego, bo ja kiedyś, po pół godzinie rozmowy z nim na czacie, wsiadłem w samochód i pojechałem po niego na Śląsk. No to mu teraz powiedziałem aby przyjechał. Tylko, że podał mi telefon, pod którym go nie ma. A pociąg jaki sprawdził, też nie przyjeżdża o tej godzinie do Warszawy. Więc nie wiem czy będzie, czy nie - bo nie mogę z nim się zdzwonić i nie mogę zidentyfikować tego pociągu. Ale jakby co to on wie gdzie mieszkam i dojedzie do mnie.

A zatem jeśli nie sinusoida to co? Może rama. Rama polega na tym, że ktoś coś zaczyna i potem ten sam ktoś coś kończy. Czyli stanowi obramowanie. A w środku? Przedostatni cudowny chłopak i ostatni, fajtłapa uczuciowy. A może to jest tak, że ten ostatni to metafora tego, z którym teraz rozmawiam - z czasów gdy podobnie nie ogarniał się? A przedostatni to metafora pozytywnej zmiany możliwej z tym moim byłym? I może to znak, że ten mój były zyska cechy tego przedostatniego? Kto wie, bo podobno bardzo dojrzał i wiele spraw zrozumiał... Niech więc przyjeżdża na życiowy egzamin ;-) Komisja, w składzie ja i mój blog, już czeka ;-)

Tylko nie wiem czy przyjedzie dziś, czy jednak nie dziś. Ale jak nie dziś, to już niedługo ;-)

Chłopaka na Partnera

2012-01-29T06:00:00.000+01:00

No i mam lekką fazę na konkretniejszy nick. Zamieniam końcówkę "chłopaka" na bardziej ambitną "partnera". To jest oczywiście pewien dyskomfort, bo od razu przylatują panowie w moim wieku albo starsi, nawet po 50. Takich staram się zniechęcić witając się przez "yo man" ale nie każdego to niestety odrzuca ;-) A na pewno dojrzały facet mnie odrzuci, lepiej niż katapulta. Ale nie mam wyjścia - z kolei jest nadzieja, choć płonna, że zaślepieni amatorzy seks przygód i seks układów do mnie nie zapukają. Oczywiście też pukają, oni zawsze pukają - bo myślą tylko o pukaniu kogoś (albo byciu przez kogoś pukanym) ;-)

Ale dzięki temu może i ja nie zostanę posłany na szczaw, gdy pukam do chłopaków mających w nicku słowo "związku". Poprzednią końcówkę mojego nicka mogli bowiem uznać za zbyt frywolną. Taki stary cap, który szuka chłopaka do wydupczenia - w końcu masa facetów w moim wieku ciężko pracuje na taką "renomę", która i mi się może dzielić.

No i jest jeszcze, last but not least, jedna korzyść - znacznie więcej spokoju od głupich rozmów. Jednak zagaduje znacznie mniej ludzi, a ja mogę się spokojnie zająć chociażby blogiem, lub innymi aktywnościami. Bo chętnie zawsze pogadam na czacie z kimś sensownym, nawet dla samej miłej rozmowy, ale nie mam za bardzo ochoty trwonić czasu na odpowiadanie jełopom ;-)

After all, na czacie też można stosować płodozmian ;-)

Stopy mają trudną wartość ;-)

2012-01-28T06:00:00.000+01:00

Dziś mała impresja o stopach, które przecież uwielbiam pieścić. Zastanawia mnie dlaczego ludzie kojarzą lizanie i pieszczenie stóp z uległością? Może dlatego, że klękanie do stóp uznawane jest w języku za sztandarowy objaw uległości i poddaństwa? I w związku z takim kulturowym znaczeniem ludzie dominujący chcą mieć lizane stopy a ulegli spełnić się przez ich lizanie. A ogól uznaje, że lizanie stóp jest a priori przejawem służalczości.

A jeśli facet ma po prostu fetysz do lizania i pieszczenia stóp i wcale nie wpływa to na jego poczucie męskości i męskiej wartości? To już nie mieści się w utartych schematach. Dlatego lepiej się potocznie kojarzy coś w sposób prosty, zero-jedynkowy, niż bardziej subtelny, ale wymagający zrozumienia różnych warstw znaczeniowych. Dla wielu ludzi analiza tych znaczeń jest poza zasięgiem ich myślenia. Za trudne :-)

W życiu często upraszczamy, ale nie zawsze to upraszczanie ma sens. Wielu ludzi po prostu poddaje się tym uproszczeniom z tego powodu, że analiza bardziej skomplikowanych relacji jest poza ich zasięgiem intelektualnym. I te uproszczenia potem wędrują po świecie mieszając w oglądzie wielu spraw. Czasem wynikają z tego zabawne pomyłki, a czasem wcale nie zabawne problemy, a nawet tragedie.

Dlatego zawsze warto się upewnić jaka druga strona to i owo pojmuje ;-)

Pokłosie partnerskiej rozmowy

2012-01-27T06:00:00.000+01:00

Zapuściłem czata w nocy z nietypowym nickiem zawierającym słowo "partnera" - normalnie mam w nicku słowo "chłopaka" aby dojrzali faceci mnie nie zaczepiali. Bo wobec nich jestem na ogół emocjonalnie zablokowany i nici ze znajomości. I pierwszy zapukał, o zgrozo, facet o nicku zawierającym pytanie o związek, ale wiek 40 lat.

Zacząłem z nim rozmowę normalnie, ale szybko zaczęła chłodnąć. On się pokazał jako ktoś kto w ciągu 5 lat miał 2 próby związku. Ja w ciągu 7 lat maiłem kilka dużych prób (nieraz po kilka miesięcy) i kilkadziesiąt przymiarek. Działam intensywnie. Napisałem mu o 50 tysiącach rozmów i o procencie wartościowych, który wyliczyłem. On napisał, że jest ostrożny a ja na to, że mam procedury zabezpieczające przed błędami poznawania. Wypytywał mnie o nie, ale wymijająco odpowiedziałem, bo nie chcę robić każdemu szkolenia.

Potem oczywiście zadeklarował, że nie ma to jak spotkanie w realu. Starsi panowie lubią real, widać się boją że w necie okażą się za słabi w rozmowie, a w realu nadrobią może solaryjną opalenizną. Ja się za starszego pana nie uważam i jestem dzieckiem Internetu. Wolę internetową wygodę wstępnej selekcji i wstępnego poznawania ludzi, niż siorbanie kawy w realu. Napisałem, że mam praktyczne marketingowe podejście i rozwinąłem temat. Na to facet zaczął po prostu pierdolić. Napisał, że mam "naukowe podejście". To oznaczało, że nie ma już nic do powiedzenia, tylko takie pierdółki. I faktycznie niedługo potem się wyłączył życząc mi powodzenia.

Tak to jest z dojrzałymi. Przynajmniej młodzi nie pierdolą takich głupot w stylu och ach jaki ty zorganizowany, jaki ty odważny, jakie ty masz naukowe metody. I za to ich lubię. Młodych oczywiście ;-)

Atak z wózka inwalidzkiego

2012-01-26T06:00:00.000+01:00

Temat jest dość zabawny, choć wydaje się poważny. Otóż gadałem z chłopakiem z wrocławskiego, którego ikonka na czacie (serduszko) sugerowało szukanie miłości, a więc może i związku. W czasie, milej początkowo, rozmowy zasugerowałem aby zobaczył jeśli chce mój profil. On zaś wygłosił zdanie, z którym się nie zgodziłem, że u partnera inteligencja nie jest tak ważna jak wygląd, bo od inteligentnych rozmów są przyjaciele. Dla mnie inteligencja u chłopaka się liczy, bo z nim chcę najpierw gadać, a nie z przyjaciółmi.

Ale nie to stanowiło clou programu. Otóż chłopak ten zapytał mnie czy zaakceptuję go gdyby miał kliniczną nadwagę. A potem zapytał czy zaakceptuje go gdyby jeździł na wózku inwalidzkim. Odparłem że nie, chyba żeby to był wcześniej zaakceptowany partner który wtórnie trafił na wózek. Czyli mój rozmówca zaczął mnie tak podchodzić aby udowodnić, że jednak wygląd jest ważniejszy od inteligencji ;-)

Oczywiście można zawsze tak poprowadzić rozmowę aby wmanewrować rozmówcę na mieliznę czy rafę. Tylko pytanie czy wtedy się pozna go w realnej reakcji, czy w bezwartościowym sztucznie skomplikowanym świecie. Przypadki ekstremalne mogą rodzić ekstremalne reakcje, a życie nie jest ekstremalne na ogół ale mniej lub bardziej typowe.

W sumie rozmowa ostygła po tych jego machinacjach - i wkrótce trafiła do kosza.

Brokuły

2012-01-25T06:00:00.000+01:00

Bardzo lubię zjadać brokuły - tak samo jak brukselkę, gotowaną marchewkę czy kalafiora. Albo w ogóle warzywa. Gotowane na parze najchętniej. Ale nie przewidziałem, że brokuły się pojawią na czacie. Otóż zagadałem chłopaka o nicku "18 lat brokuły". I okazało się, że on uzależnia wszystko - seks czy związek - od kupowania mu brokułów.

Wiele już na czacie widziałem, ale takiej rozmowy - szczerze przyznam - jeszcze nie miałem. I nawet nie mam pojęcia czy to faktycznie jakiś genetycznie uwarunkowany brokułożerca, czy ktoś kto sobie robi po prostu jaja z ludzi. W sumie to bez znaczenia - bo i tak rozmowa ma swój smaczek - oczywiście brokułowy...

Sam czasem miałem takie myśli aby się zalogować pod jakimś mniej typowym nickiem i robić ludzi w konia mówiąc z nimi na jakiś absurdalny temat. Akurat brokuły byłyby do tego celu idealne. A potem zdawać z tego relację na blogu. Ale tym razem trafiłem na innego "miszcza" w tym zakresie :-)

W sumie nie dogadałem się z nim, bo się określiłem jako miłośnik kalafiora ;-)

Przymknij klapę na widoku :-)

2012-01-24T06:00:00.000+01:00

Macintosh ma kamerkę wbudowaną w klapę wyświetlacza, nie widać jej zresztą wcale za czarną szybą obramowująca display. Dopiero gdy się dobrze wpatrzyć - widać małe oczko kamerki. Takie umiejscowienie ma jedną wadę - nie można łatwo kamerką pokazać tego co się dzieje naokoło, a w szczególności na ekranie komputera. I połowiczna wada jest taka, że aby uniknąć pokazania twarzy trzeba pochylić w dół pokrywę wyświetlacza.

A po co unikać pokazania twarzy? Wtedy gdy ktoś chce ze mną pogadać na Skype. Już się przekonałem bowiem, że wielu ludzi jest cwanych i chcą się wykpić. Czyli zobaczyć jak ja wyglądam a nie pokazać siebie w zamian. Chcą zrobić z internetowej kamery lustro szpiegowskie, przez które widać tylko w jedną stronę. Ale nie ze mną. Wystarczy pochylić pokrywę i już mnie nie widać. I śmiech mnie ogania, gdy widzę kogoś podobnie zamaskowanego. To prosty test - albo on się pokaże, albo jest niewiarygodny.

Ostatnio trafiła mi się taka rozmowa z szukającym związku. Nie pokazał się, zakończył połączenie na Skype. A potem oficjalnie zawyrokował, gdy mu napisałem, że jest niewiarygodny, iż nie jestem z wyglądu w jego typie. Co stwierdził stanowczo po dokładnym obejrzeniu fragmentu mojego boku i łokcia. Gratuluję spostrzegawczości ;-)

Cóż, każdy pretekst jest dobry aby zamaskować własne tchórzostwo ;-)

Organista bis

2012-01-23T06:00:00.000+01:00

Pisałem już w jednym miejscu o organiście z HIV. Sam temat jest ciekawy, bo co jak co ale ktoś związany niejako z Kościołem nie kojarzy się z nosicielem tego wirusa. Ale życie pisze - jak wiadomo - rożne scenariusze. W każdym razie jest to osoba na tyle charakterystyczna (a wystarczyłoby nawet gdyby był samym organistą), że zapamiętałem ją.

I niedawno trafiłem na anons kogoś w wieku zbliżonym do tego organisty, a także o takim samym imieniu. Podany był tam telefon, więc napisałem do niego SMS. Odpisał mi w maksymalnie idiotyczny sposób - podając dane które przecież były zawarte w ogłoszeniu. Oj, kłopoty z pomyślunkiem... Zapytałem go więc chytrze co studiował i gdzie pracuje, odpowiadając z góry na te pytania od siebie. I tak jak się spodziewałem, otrzymałem potwierdzenie, że z organistą mam do czynienia.

Nie dziwi to, że nie pisze on o tym że ma HIV - bo wiadomo, że to zniechęci praktycznie wszystkich, poza osobami mającymi ten sam problem. Nie piętnuję go też za to, że o tym nie pisze. Mam nadzieję, że powiadamia ludzi zawczasu o tej przykrej sprawie. Ale nawet tego nie sprawdzałem. Po prostu napisałem mu, że szukam osoby wykształconej.

I będę pamiętał aby ogłoszenia osób w tym wieku i o tym imieniu po prostu pomijać :-)

Mlaskanie na dwa sposoby

2012-01-22T06:00:00.000+01:00

Dziś postanowiłem napisać o zupełnie, zdawałoby się, banalnej sprawie - czyli o mlaskaniu. Z doświadczenia wiem, że jak sam mlaskam, to tego nie słyszę - nie przeszkadza mi to i nie zwraca mojej uwagi. Ale mlaskanie w wykonaniu innej osoby może być - ale nie musi - irytujące.

I właśnie ta dwoistość mlaskania jest najciekawsza. Samo mlaskanie nie jest dwoiste, przynajmniej ja nie rozróżniam w nim żadnych typów. Można je, na użytek tego artykułu, uznać za jednolite. Ale zupełnie inna jest kwalifikacja mlaskania, w kontekście stosunku do osoby mlaskającej. Kiedy mlaska chłopak którego kochamy, to mlaskanie nam w niczym nie przeszkadza, możemy nawet go nie słyszeć. Podobnie jak nie przeszkadza nam jego chrapanie w nocy, albo świst oddechu. Kochamy tego chłopaka i kochamy wszystko co z nim związane. Zapach jego ciała, smak jego ust, rozmiar jego penisa (jakikolwiek by nie był), dotyk jego dłoni i miłość w jego spojrzeniu.

A jeśli mlaska osoba, której obecność nas irytuje? Wtedy mlaskanie urasta do rangi straszliwego dyskomfortu. Słyszymy każdy mlask, każdy świst, każdy oddech, każde chrapnięcie. Wszystko nam przeszkadza, irytuje, wzmaga naszą niechęć do tej osoby. Wszystko obracamy przeciw niej. I tylko czekamy kiedy ta osoba od nas odejdzie, kiedy wreszcie uwolnimy się od jej niechcianego towarzystwa. Jak się bowiem okazuje, to nie rzeczywisty świat na nas oddziałuje - ale ten świat przefiltrowany przez nasz stosunek do określonych osób.

U osoby, którą kochamy możemy zaakceptować wszystko. U innych - nic :-)

Głupi licznik

2012-01-21T06:00:00.000+01:00

Napisałem list do chłopaka zamieszczającego anons na Gejowie. Na początku napisałem do niego, że już otrzymał 5 wiadomości więc mam konkurencję. Liczbę wysłanych wiadomości można łatwo sprawdzić najeżdżając kursorem myszki na link do emalia w anonsie. Jest tam informacja w okienku tekstowym, że to tej pory wysłano ileś wiadomości. Skorzystałem więc z tego licznika aby napisać to zdanie w mailu.

W odpowiedzi nie dostałem żadnych rozważań na temat mojej osoby czy innej komunikacji jakiej można by się spodziewać a jedynie pytanie, dość obcesowe, skąd wiem ile dostał maili. Odpisałem więc że to moja słodka tajemnica. Na tak obcesowe pytanie nie warto było odpowiadać merytorycznie.

Następna komunikacja była coraz mniej ciekawa i po 2 mailach zakończyła się. Ani razu nie był poruszony temat znajomości czy mnie jako takiego. Uwaga skupiona była wyłącznie na tym liczniku, który każdy średnio ogarnięty człowiek sam znajdzie gdy najeżdża kursorem na link do maila aby odpisać na cudzy anons na Gejowie. Tak oto szukają niektórzy związku - niby ważne jest aby się dobrać, ale ważniejsze jest zadawanie pytania o licznik wiadomości.

Ale to był głupi licznik ;-)

Nowy Blogger

2012-01-20T06:00:00.000+01:00

28 października 2011

Przełamałem się do nowego Bloggera. Początkowo nie podobało mi się to i owo w zmienionym interfejsie, ciągle zresztą ulepszanym, ale wreszcie stwierdziłem, że zostanę przy nim. Stało się to od momentu gdy przejście na nowy interfejs było konieczne ze względu na integrację profilu Google+ z Bloggerem. No to się do Bloggera przekonałem.

Skoro się przekonałem do nowego Blogera to może taki znak, że przekonam się do życia z jakimś chłopakiem? Nie tyle do samego życia z chłopakiem, co do życia z konkretnym "egzemplarzem chłopaka" ;-) Idzie smutna zimowa pora roku a ja będę miał coraz więcej pracy przy rozkręcaniu kolejnej firmy - i bardzo mi będzie brakowało zasypiania i budzenia się z kochającym chłopakiem.

Nowy Blogger jest w wieku kwestiach wygodniejszy pd starego. I może warto zacząć życie z kimś, które będzie w wieku sprawach wygodniejsze od życia samotnie? ;-)

Granice wypytywania

2012-01-19T06:00:00.000+01:00

Poznałem, a raczej poznawałem, 19-latka studiującego medycynę. Szukającego także związku. I on mnie zaczął w czasie rozmowy wypytywać o różne scenariusze życiowe. Na przykład czy poszlibyśmy na imprezie na szybki numerek gdzieś w ustronne miejsce, czy byśmy poszli na Ibizie do takiego a takiego lokalu dla gejów i tym podobne. To było nawet ciekawe gdyż uznałem to za testowanie życiowych relacji. Pogadaliśmy też przez telefon więc kontakt został uwiarygodniony.

Tylko, że potem chłopak nie odpisał na mój SMS i nie odezwał się następnego dnia ani później. Zatem był to bajkopisarz, który choć wymienił telefon i uwiarygodnił go - nie miał woli do podtrzymywania i rozwijania znajomości. Kolejny przykład złośliwości losu, po tym Bartolomeo - bajkopisarzu, który z kolei pisał metry czata, ale nie uwiarygodnił telefonu. Widać są rożne warianty złośliwości losu ;-)

Traktuję to jednak jako po prostu ciekawe doświadczenie życiowe. Choćby też dlatego, że mam dzięki niemu temat na tę notkę na bloga ;-)

Timer przechodni

2012-01-18T06:00:00.000+01:00

Mam w telefonie N900 taki programik, timer. Pokazuje on czas pozostały do określonego wydarzenia (czyli daty wydarzenia), albo czas który od tego wydarzenia upłynął. Ten timer ustawiłem jakiś czas temu aby zliczać czas jaki upłynął od poznania mojego chłopaka. I było fajnie widzieć jak do tego timera się dodają kolejne dni i godziny.

Tylko, że od tego czasu timer był zmieniany chyba ze 20 razy. Zmieniałem go dopisując do niego czas bycia z chłopakami z którymi byłem naprawdę. I z takimi, z którymi dopiero planowałem być - ale nie udało się przejść poza strefę samego planowania. Biedny timer, ciągle zmieniany. Tak jak mój czas z chłopakami - ciągle nie ten ostateczny. Ciągle nie ma tego właściwego poznanego i ciągle czas w kolejnym oczekiwaniu na zmiany...

Jakie czasy, taki timer. Mam nadzieję, że już niedługo zacznie on odliczać spokojnie czas, który już nie będzie się zmieniał - w sensie początkowej daty. Mam nadzieję, że niedługo to się uda.

Czas aby nastąpiły zmiany w czasie ;-)

Kumpellowe (nie)odpowiadanie

2012-01-17T06:00:00.000+01:00

Kumpello wydaje się o wiele ciekawsze niż Fellow i mniej zmanierowane - bo więcej profili jest ze zdjęciami, mniej śnieciowatych. Ale zasady kultury - czy raczej "kultury" - profilowej są, jak się okazuje, całkiem podobne. Jedną z tych zasad jest nawyk nie odpisywania na maile. Jak się okazuje, dla większości osób jest to chyba wysiłek nie do pokonania. Więc najlepiej kogoś olać.

Może jestem ze starej szkoły ale zawsze odpisuję, choćby zdawkowo, na czyjś kontakt. To jest dla mnie zwyczajna kultura i szacunek dla drugiego człowieka za to, że jest drugim człowiekiem. Ale w naszym świecie najwyraźniej czas jest tak mocno ceniony, że nie starcza go już nawet na elementarną kulturę.

Co gorsza, to uderza potem w samych zainteresowanych. Ludzie się ignorują, nie traktują poważnie. A potem na tym cierpią i mają pretensje do całego świata, ale nie do siebie. A od siebie samych w takiej sytuacji wypada zacząć. Ja tak zawsze roztrząsam swoje niepowodzenia. Najpierw szukam winy w moim zachowaniu. A potem dopiero w cudzym. Bo szukając winy u siebie uczę się po prostu na swoich błędach.

Trudno, trzeba przez tę "kulturę" nie odpisywania jakoś przebrnąć ;-)

Związek z przystojnym

2012-01-16T06:00:00.000+01:00

Jakiś czas temu miałem zabawną rozmowę na czacie - chłopak o nicku "Warszawa związek" pisał na głównym oknie czata, że szuka kogoś przystojnego do związku. No to mu przekornie napisałem, że chyba nie jestem przystojny. I co on na to napisał? Że szkoda. Zatem życzyłem mu miłego weekendu (był piątek) i co on napisał? Że wzajemnie. I zamknął okno rozmowy.

Uśmiałem się, bo zabawne jest szukanie kogoś do związku a jednocześnie nie sprawdzenie czy faktycznie jest przystojny czy nie. Czyli mocno prawdopodobne, że tak naprawdę nie szukał on związku ale stałego układu zapewne opartego na seksie - skoro szuka przystojnego - albo dodatkowo na snobizmie. Pójdę z moim ciachem do knajpy i wszyscy mi będą zazdrościć...

Oczywiście niekoniecznie tak musi być - ale śmieszy mnie branie na serio mojej deklaracji. A to oznacza u drugiej osoby brak pomyślunku, który źle wróży jakiejkolwiek sensownej znajomości.

After all, życie bywa po prostu niekiedy zabawne ;-)

Lucky unlucky

2012-01-15T06:00:00.000+01:00

A dziś o rozmowie na Skype z jakimś panem w wieku 37 lat, który do mnie napisał maila w odpowiedzi na mój anons. Kto wie jakiego chłopaka szukam, ten wie, że mała jest szansa aby z takim panem mi się udało - ale szansę daję każdemu, kto potrafi sensownie pogadać. Wiek bowiem niczego nie przesądza, tym bardziej, że ja nie widziałem jeszcze żadnego zdjęcia tego gościa.

I kiedy odpaliłem Skype aby pogadać z kimś innym, on się do mnie zgłosił. Miał nick ze słowem "Lucky" - stąd tytuł tego posta. Normalnie nie używam Skype na co dzień i odpalam je od przypadku do przypadku. Rozmowa zeszła na jakiś serial z HBO. Ja napisałem, że serialami się nie podniecam. Gość wychwalał HBO z liczne nagrody. Poczułem gdzieś woń kulturalnego snobizmu. Jego opowieść zeszła na temat serialu "Sześć stóp pod ziemią" którego nie oglądałem, choć wiem, że jest. Ja mu powiedziałem, specjalnie dowalając, że podobał mi się tylko serial "M jak miłość", bo lubię grę Lipowskiej i Pyrkosza w ich ciepłych, rodzinnych rolach.

Tak jak się spodziewałem, uniósł się strasznie z tego powodu. Porównywać HBO (oczywiście wielokrotnie nagradzane) do jakichś tam seriali TVP? Może mi się nie podoba to, że trzeba za HBO płacić? O lol. Wyczułem już nie tylko smród snobizmu, ale także złośliwą ironię. Odpowiedziałem, zgodnie zresztą z prawdą, że miałem kiedyś HBO i nie było w nim nic ciekawego, więc zrezygnowałem. A na to on coś napisał, że mącę jak PiS.

Taka okazja się trafia raz na wiele rozmów - okazja aby znokautować przeciwnika. Więc bez namysłu napisałem specjalnie, że głosowałem na PiS, licząc na to, że to spowoduje pęknięcie jego cierpliwości. I nie omyliłem się - Pan Snob od Seriali HBO natychmiast mnie wyrzucił z kontaktów na Skype. A ja przepraszam Jarosława Kaczyńskiego za tak niecne jego wykorzystanie - ale było warto ;-)

Otworzyłem na chwilę okno i smród snobizmu się gdzieś ulotnił ;-)

Szukam związku, wyślij fotkę...

2012-01-14T06:00:00.000+01:00

Siedzę sobie na czacie i szukam chłopaka do związku. I zagaduje mnie facet pytając czy mam foto. Pytam go czy szuka związku, w nadziei, że się odczepi - ale on oczywiście potwierdza. I potem znów pyta czy mam foto. No to mu odpisałem, że mam profil. Ale on pyta czy mam foto. I wreszcie się wykazał pomyślunkiem i sprecyzował - że chodzi o foto penisa.

Zaniemówiłbym gdybym nie miał za sobą kilku dziesiątków tysięcy rozmów na czacie - i byle co już mnie nie zaskoczy. Ale wymaganie do związku foto penisa zamiast twarzy - tego jeszcze nie spotkałem. Może facet po prostu myśli dolną częścią ciała? A na górze ma jedynie zakutą pałę ;-)

Tak czy siak, oczywiście zdjęcia penisa nie mam. I nie wyślę tym bardziej takiej fotografii. Trudno, straciłem wspaniałego kandydata do związku. Może on jest amatorem seksu grupowego i chciał mieć pewność że nie pomyli mojego penisa z innymi? Może to był objaw jakiejś wielkiej troski o nasze relacje? Żeby nie były chujowe? Bóg jeden to wie...

Smutno mi - nie stanąłem na wysokości zadania. Ani penisem, ani jego zdjęciem. Ale chujowo ;-)

Bartolomeo Bajkolomeo

2012-01-13T06:00:00.000+01:00

Wszedłem na czata tylko dla jednego chłopaka. Tylko z nim chciałem rozmawiać, a inne rozmowy mnie irytowały gdy tylko się przekonałem, że to szukający seksu albo rozkoszni dyskreci bi. O 20 nie było go na czacie. Postanowiłem się zdrzemnąć, bo wczoraj zaczęliśmy gadać około 23. Ale około 20.30 wstałem z kanapy i ponownie zapuściłem czata. I on tam był. Więc zaczęliśmy rozmowę.

Już wcześniej gadaliśmy i coraz bardziej go lubiłem. A w tej rozmowie najpierw napisał lubię cię a ja odpisałem że wiem, że mnie lubi. A on napisał zaraz potem chyba kocham - i to było najpiękniejsze, co usłyszałem w ciągu całego dnia. Dawało to nadzieję na to, że wreszcie znalazłem odpowiedniego chłopaka do zbudowania związku - chłopaka o wielkim sercu ;-)

Nazwałem bo Bartolomeo a nie Bartek - bo ma czarne włosy i piwne oczy. Więc wyobrażałem go sobie jako jakiegoś Hiszpana, stąd takie imię... Choć jeszcze nie wymieniliśmy zdjęć bo jakoś nie odpowiedział na moją sugestię w tym zakresie. Więc nie wiem jak wyglądał.

Następnego dnia niestety się trochę posprzeczaliśmy, bo Bartolomeo mnie zranił, bo zaczął mnie pocieszać po niedźwiedziemu gdy mu opowiedziałem moją sytuację. Wkurzyłem się i pożegnałem idąc spać. Kolejnego dnia nie było go na czacie. A żaden inny kontakt nie był przetarty. Trafiłem na niego po dwóch dniach i zagadałem - bez odpowiedzi. Jeszcze następnego dnia z nim pogadałem - ale wtedy w czasie normalnej (nie spieranej) rozmowy zamknął nagle okno. Czyli jednak koniec znajomości - nie będę starał się na siłę.

Oznacza to, że był niestety bajkopisarzem - gadającym o związku ale nie dość zdecydowanym, aby kogoś poznać. Tak czy siak, nauka dla mnie jest prosta - brak chęci do weryfikacji = podejrzany rozmówca ;-)

Wniosek? Nie ufać chłopakowi, który nie przetarł kontaktu do siebie ;-)

Dwie rozmowy

2012-01-12T06:00:00.000+01:00

Oto przykład dwóch kompletnie skrajnych rozmów na czacie, których zestawienie jest tym bardziej uderzające. Obie dotyczą chłopaków, z którymi jest jakaś nadzieja na związek.

Pierwsza rozmowa była z 20-latkiem z Torunia. Uwiarygodnił się posyłając mi zdjęcie. Maksymalnie sympatyczny chłopak. Jedyna drobna wada - ma wadę słuchu, nosi aparat. O tyle wada, że dzięki temu nie bardzo może gadać przez telefon, gdyż ma zakłócenia. Mnie to nie przeszkadza - teoretycznie. A praktycznie? Chłopak uczy się w szkole zawodowej. Trochę przeszkadza taka edukacja. Jest mega sympatyczny - ale do rozmowy daru nie ma. Rozmowa z nim jest jednostronna. ja piszę, on potakuje. Głownie przez "acha" czy "spoko" lub "OK". Albo pisze coś jednowyrazowego, maksymalnie na dwa wyrazy. I czasem robi błędy ortograficzne. I dlatego trochę przeszkadza jego niepełnosprawność, bo skoro nie ma talentu do pisania, to może można by z nim normalniej pogadać przez fona. Ale to technicznie jest trudno wykonalne.

Chłopak się zdecydowanie chce ze mną spotkać i wierzę, że ma uczciwe zamiary. Ale boje się, że nie będziemy mieli w realu do pogadania ze sobą, tak jak to jest na czacie. Gadaliśmy z godzinę, ale on w tym czasie niewiele powiedział. W końcu zamknął okno rozmowy, bo musiał uciekać. Niby jest kontakt przez mail, ale nie spodziewam się kontynuacji.

Druga rozmowa była z chłopakiem młodym i fajnym (taki miał nick). Zaczęło się słabo, od "cz" zamiast cześć i mówienia mi per "pan" co sugerowało jakiego 15-16 latka. Potem się okazało, że ma 22 lata. Jest rakiem jak ja (3 dni różnicy w urodzinach). Nie zrobił studiów, rzucił szkołę musiał iść do pracy. Ale u niego to niestety zrozumiale. Jest z Sandomierza, stracił wszystko w powodzi. Gdy mi o niej opowiadał to aż osiadłem ze zgrozy. Woda to straszny żywioł, ale co innego o tym wiedzieć, a co innego słuchać jak to w praktyce wyglądało. Jego matka zmarła na raka gdy miał 9 lat, a ojciec z bratem zginęli w wypadku. Dlatego rzucił szkołę i zaczął pracę - po prostu nie miał życiowego wyboru i ja to doskonale rozumiem. Jest sam i ma serce ogromne jak katedra.

Gadaliśmy tyle czasu co z pierwszym chłopakiem, ale to była rozmowa. On pisał i ja pisałem. Pełne zdania i bez błędów ortograficznych (no zrobił jeden czy dwa, ale to się nie liczy). Nie wymieniliśmy się zdjęciami, nie wiem jak wygląda, ale poczułem do niego taką sympatię jakbym już znał go od lat. I mam - oby słuszną - intuicję że to jest chłopak, na którego czekam cale życie. Rozmowa nasza stała się tak gorąca jak ogień, kiedy zaczęliśmy się po prostu pieścić słowami. To było cudowne. A jednocześnie nie ma w tym napalenia na pochopne spotkanie, jest podejście metody poznawania się drobnymi krokami z jego strony. W najbliższy weekend się nie spotkamy, bo wypada Wszystkich Świętych a on niestety powinien być na cmentarzu. U niego to ma niestety bardzo dosłowne znaczenia. Stracił całą rodzinę przecież. Mamy więc dwa tygodnie do spotkania. I pełno czasu aby się poznać. I upewnić, że to może jest to, na co czekaliśmy cale życie.

Dwie rozmowy tego samego dnia. Dwóch kompletnie różnych ludzi i dwa kompletnie różne światy.

Ciężka praca, ciężka ręka

2012-01-11T06:00:00.000+01:00

Znów Bóg mnie pokarał kontaktem z niewłaściwą osobą. Facet ma około 35 lat, z wyglądu jest niestety misiowaty (owłosiony, okrągły i o niezbyt niestety inteligentnym wyrazie oczu). Generalnie byłoby to do przebrnięcia gdyby nie fakt, że wykształcenie ma niestety bardzo słabe - zawodowe. Obsługuje jakiś ciężki sprzęt w fabryce czy innym ustrojstwie. Obawiam się zatem, że wiele fascynujących tematów do rozmowy z nim mieć nie będę. Ale to musi wyjść w praniu - każdy może bowiem pozytywnie zaskoczyć. Bo w takiej sytuacji nie ma mowy o negatywnym zaskoczeniu - skoro scenariusz negatywny jest niestety standardowo przewidywany :-)

Wykształcenie nie przesądza bowiem o horyzontach intelektualnych. Jest wielu mega wartościowych ludzi nie mających nic poza szkołą podstawową, którzy swoją kulturą bycia i horyzontami zakasują niejednego studenta, ba - nawet snobistycznego ale pustego doktoranta. Dlatego wykształcenie zawodowe może być co najwyżej ostrzeżeniem, ale nie jest diagnozą czyjegoś poziomu. Są ludzie, którzy zrobili szkołę zawodową bo życie zmusiło ich do pilnego zdobycia fachu i wejścia w dorosłość - ale chętnie by zrobili inną dodatkową szkolę, bo chcą się uczyć. Człowiek jest wart tyle, ile sam tej wartości okazuje.

I miałem na GG przykład rozmowy. Akurat robiłem pracę zawodową, ale nie musiałem być skupiony, więc mogłem oczywiście prowadzić równolegle rozmowę. Robotę koncepcyjną miałem bowiem zrobioną, teraz przyszła kolej tylko na pracę realizacyjną, którą mogłem przerywać w celu pogadania. I ów operator ciężkiego sprzętu swoją ciężką literacko ręką napisał mi - co tam. Nawet bez znaku zapytania - fałszywie pojmowana oszczędność ciężkiej rączki? A może oszczędzanie klawiatury? Nie wytrzymałem, bo takie teksty mnie wpieniają. Najpierw mu odpisałem, że pracuję ale potem zaznaczyłem, aby mnie nie wkurzał tekstami w stylu co tam. Poprosiłem go też o zapodanie tematu do rozmowy, gdyż nie znoszę (jak napisałem) gadek-szmatek w rodzaju: co tam? - coś tam - aha.

Oczywiście nie odezwał się. Kolejny rozmówca, którego pojmowanie rozmowy się ogranicza do wystukania co tam, nawet bez znaku zapytania. To nie jest rozmowa, to jest ping. Na razie dam mu szansę, ale jeśli kolejny raz wyskoczy z tak "ambitnym" tematem to go po prostu zablokuję.

Sinusoida

2012-01-10T06:00:00.000+01:00

Zauważyłem, że czasem mam sinusoidę w rożnych sytuacjach. Polega ona na tym, że naprzemiennie wybieram rożne rozwiązania, które są na przemian symetryczne. Mój pierwszy samochód to był sedan, drugi terenowy, a obecny też jest sedanem. Zaś kolejny chciałbym kupić - jeśli kiedyś zarobię - terenowy.

Tak samo jest z trzema ostatnimi chłopakami. Trzeci od końca był niechlujem i osobą która nie umiała okazywać uczuć. Nie było z nim też prawie żadnego seksu, mimo kilku miesięcy mieszkania razem. Porażka, choć nie znaczy to, że sam chłopak jako taki był zły. Po prostu nie umiał się odnaleźć w miłości. Wyjechał nagle, uciekł ode mnie. Teraz, gdy piszemy na GG, mówi mi, że jest na terapii psychicznej, że to psychiczne sprawy spowodowały u niego tę ucieczkę. Że nadal kocha i brakuje mu mojego ciepła. Wierzę mu.

Przedostatni chłopak był kompletnie inny - nauczył mnie najpiękniejszej na świecie miłości, zaangażowanej i pełnej. Także pełnej setek codziennych pieszczot i bliskości. Cudownie podniósł poprzeczkę i ustanowił standard, którego będę wymagał od wszystkich kolejnych. Nie wyszło nam, ale nie żałujemy tego co przeżyliśmy - a już to jest w środowisku gejów ewenementem.

Ostatni chłopak był na podobieństwo trzeciego od końca. Niechluj - strasznie wkurzało mnie rzucanie przez niego ubrań gdzie popadnie i brak zainteresowania brudnymi naczyniami, które starczyło wstawić do zmywarki. Fakt, trzeci był niechlujem prawie idealnym, ostatni do pięt mu nie dorastał - przynajmniej taka korzyść. Tak samo nie potrafił okazywać miłości i tak samo prawie nie było z nim seksu. Była irytacja. Przedłużył sobie pobyt u mnie tylko dlatego, że pożyczone mu urządzenie utknęło u znajomego, który wyjechał. Musiałem tolerować chłopaka aby odzyskać moją własność.

Zgadnijcie zatem jakiego chłopaka oczekuję teraz? Tak, właśnie takiego jak ten przedostatni. Kogoś, kto naprawdę kocha. I to mnie napawa optymizmem :-)

Więzień mojej życzliwości

2012-01-09T06:00:00.000+01:00

Miałem jakiś czas temu sytuację, która mnie mocno irytowała. Mieszkał a raczej pomieszkiwał, u mnie chłopak, z którym ewidentnie nie wyszło nic. Nie umiał okazywać miłości. Nie znaczy to, że nie kochał - może kochał na swój sposób. Ale nie okazywał tego tak, abym czuł tą miłość i odwzajemniał ją z radością. Niestety, a dla mnie stety, mój poprzedni chłopak pokazał jak można kochać. I tej linii zamierzam się trzymać.

I ten "nieudacznik" mieszkał u mnie przez miesiąc, coraz bardziej mnie irytując. A ja nie mogłem go wyrzucić dlatego, że stał się więźniem mojej dla niego życzliwości. Użyczyłem mu bowiem pewne urządzenie, które nieopatrznie, przez głupotę, zostawił u kogoś, kto wyjechał na miesiąc. I nie można było tego sprzętu odzyskać. Musiałem więc tolerować jego pomieszkiwanie u mnie, bo chciałem dostać z powrotem moją własność. A gdybym go wywalił, być może znikł by mi z oczu - z moim sprzętem.

Ale przynajmniej w tym czasie upewniłem się na sto procent, że nie chcę z nim być. A co najważniejsze, postanowiłem szukać dalej, aby znaleźć kogoś - może wreszcie właściwego. Każdy popełnia błędy. W moim przypadku był to podwójny błąd - niewłaściwy chłopak i użyczenie mu sprzętu, który go u mnie zatrzymał dodatkowy miesiąc. W czasie którego ten chłopak pasożytował używając moich zasobów. Na szczęście niewiele ich zużył, bo wtedy się odchudzałem i miałem dosłownie pustą lodówkę i brak jedzenia w domu. I nie zamierzałem nic kupować, co on by mógł zjeść. Niech kupuje sobie sam, za swoje pieniądze (które najpierw niech zarobi).

Na szczęście sprzęt odzyskałem. A po krótkim czasie podziękowałem mojemu lokatorowi za wspólnie mieszkanie.

Przepraszam, szukam seksu

2012-01-08T06:00:00.000+01:00

Czasem zdarza się taka drobna rozmowa, która poprawia humor. Ktoś o bardzo seksualnym nicku (nie pamiętam już dokładnie jakim) zagadał mnie na czacie. Odpisałem mu, jak zwykle, już w pierwszym zdaniu, że szukam związku. Na co on napisał mi, że szuka seksu i przeprosił mnie za odezwanie się do mnie. Po czym pożegnał się i zamknął okno rozmowy.

Rzadko kiedy można spotkać się z taką grzeczną kurtuazją na czacie. Ale jeśli już na nią trafimy, to świat pokazuje się z nieco jaśniejszej strony. Okazuje się, że nie wszyscy na czacie są tak zaślepieni szukaniem seksu, że w pogoni z anim tracą większość elementów kultury (bo przynajmniej 99% się przedstawia - a to już też jest jakaś drobna kultura).

Piszę te słowa w bardzo smutnym dniu - w niedzielę rano. W połowie weekendu, kolejnego nie wykorzystanego na spotkanie z potencjalnym kandydatem - bo na takiego nie trafiłem (albo trafiłem na osobę mieszkającą daleko i nie mogącą się spotkać dziś). Ale ważne, że przynajmniej ten dzień zaczął się optymistycznie :-)

Kolejny antywirtualista

2012-01-07T07:20:00.011+01:00

Oto jaki otrzymałem SMS w odpowiedzi na mój anons: aktyw w analu, pass w oralu 52.183.78.20 cm nie mogę teraz rozmawiać. Jak obstawiacie, czy ten gość szuka związku? Oczywiście że nie. Szuka seksu i seks układu, który myli ze związkiem. Szukając uczucia czy życia razem nie wyskakiwałby z katalogiem seksualnych preferencji. Odpisałem mu zatem, że pomylił adres bo nie szukam seks układów. Na co on odpisał, że też szuka na stale - zapewne nie związku ale stałego układu, bo inaczej użyłby słowa "związku". Skoro tak, to zaprosiłem go na GG.

I gościu odpisał: na takie rzeczy nie mam czas, wirtualiami się już nie bawię, real. Acha. Gościu nie lubi rozmowy w necie, bo ma nadzieję, że realne spotkanie pozwoli kogoś łatwiej usidlić. Napisałem mu zatem, że ja się nie bawię w randki w ciemno. Na to dostałem odpowiedź: pa grafomanie i dorośnij kiedyś. Odpaliłem mu więc, że jest amatorem seksu który tylko umie się przedstawiać rolą w seksie i długością kutasa i zaleciłem aby nie zawracał głowy szukającym związku. Mam ubaw tą całą korespondencją bo pokazuje ona zakłamanie anty wirtualnych poszukiwaczy seksu.

Oczywiście gościu jeszcze wierzgnął jednym SMS-em - teraz mnie nazwał pajacem i przyczepił się że nie piszę poprawnie - wszak SMS-y piszę szybko i niestarannie. Odpisałem mu aby się nie czepiał bo odpadnie i aby tupanie nóżkami zostawił dla ambitnego seksu. Miałem coraz większy ubaw, ale postanowiłem już nie odpisywać - szkoda kasy na wiadomości, na koncie kontaktowego numeru mam około 12 złotych a nie chcę doładowywać.

Wkurza mnie w tej korespondencji kilka rzeczy. Po pierwsze - bezczelne szukanie seksu udające związek. Po drugie - nachalna szybkość spotkania się w realu, na ślepo i bez pomyślunku, która się idealnie składa z szukaniem seks ustawki, ale nie związku. Po trzecie - tania ironia, gdy komuś nie pasuje takie podejście. Na szczęście w początkowej fazie taki kontakt to po prostu fun. A fazy dalszej po prostu nie ma...

Wielka miłość z mamą w tle

2012-01-06T07:30:00.000+01:00

Miałem rozmowę na GG z chłopakiem, jak napisał w wieku 23 lat, który - co się czasem idiotycznie zdarza - nie znając mnie od razu zadeklarował, że mnie kocha. I pewnego dnia zagadał mnie pisząc, że powiedział swojej mamie, że jest gejem. I coś pisał o chodzeniu nago. A dokładniej o tym, że jego mama może chodzić nago, bo też wie, że jest gejem... Tak to zrozumiałem - napisał bowiem niejasno. Tak czy siak - to idiotyczne.

Widział mój profil na necie i w pewnym momencie napisał mi, że jego mama uważa, że jestem przystojny. To mnie bardzo zdenerwowało. Nie podoba mi się mieszanie żadnej kobiety, a szczególnie mamy, do relacji z chłopakiem. I poza tym kojarzy mi się to z jakimś chłopakiem z Białegostoku, który zaprasza do mieszkania u niego z nim i mamą. Może to był ten sam bajkopisarz, może inny. W każdym razie zablokowałem go. Nie interesują mnie rozmowy z kretynami nie szanującymi słowa "kocham cię" i szafującymi nim bez opamiętania, kompletnie kogoś nie znając.

Taki folklor nadaje się jedynie do wzmiankowania na blogu. I co najważniejsze - nareszcie działa opcja blokowania rozmów. Nie korzystając z Gadu-Gadu ale jedynie wtyczki Gadu-Gadu miałem z tym problem. Teraz już na szczęście nie mam. I będę miał spokój od niepoważnych deklaracji tego chłopaka :-)

Stary człowiek i może

2012-01-05T07:31:00.040+01:00

Tytuł jest oczywiście przeróbką Hemingwaya. Rozmawiałem na czacie z facetem w wieku 57 lat. Od razu zastrzegłem, że z osobą w tym wieku może się udać jedynie przyjaźń. I zaczęliśmy rozmawiać, najpierw o przyjaźni, potem o tym, że lepszy pewny przyjaciel niż niepewny partner. To było takie okrężne nawracanie do tematu związku przez tego faceta i sugerowanie między wierszami, że jest jednak odpowiednim partnerem. Sprytna socjotechnika i sam ją czasem też zapewne stosuję, choć raczej bardziej nieświadomie.

Rozmowa, generalnie, nie kleiła się jakoś specjalnie. Więc szansa na przyjaźń też była minimalna. I mój rozmówca nagle zaproponował kawę. Napisałem, jak zawsze, że kawa chętnie, gdy się bardziej poznamy i w naturalny sposób będziemy chcieli przenieść znajomość na realny, kawowy etap. Po to jest czat, aby w necie się poznać jak najlepiej i dopiero wtedy spotykać się z rozmówcą, mając uczciwe poczuciem, że komuś ufamy i chcemy go zobaczyć. Ale mój "stary człowiek" od razu kąśliwie zauważył, że jestem dzieckiem internetu.

Typowy argument. Wiele osób chce się szybko spotykać na kawę - ale po co robić to w ciemno? Może mają nadzieję, że nie wypadnie rozczarowanemu rozmówcy odwrócić się plecami i wyjść. Mają nadzieję, że rozmówca posiedzi i pogada. A ja bym w takiej sytuacji specjalnie przeprosił już na samym początku i pożegnał się. Po to, aby nieodpowiedzialny spotykacz zobaczył jak się czuje ktoś, kto przeżywa randkę w ciemno zakończoną bolesnym rozczarowaniem. No ale każdy ma prawo do takich lub innych wyborów ;-) Ja mam zaś prawo jego metodologię poznawania zaakceptować, lub nie.

W tym przypadku oczywiście nic nie wyszło - bo nawet netowa rozmowa się nie kleiła. Strach pomyśleć o kawie w takiej atmosferze :-)

Chyba nie lubię doktorków

2012-01-04T07:13:00.019+01:00

Chyba nie lubię doktorków. I bynajmniej nie chodzi tu o lekarzy, ale o posiadających doktorat. Trafiła mi się na czacie rozmowa z kolejnym modelem - trzecim już - który rozbawił mnie i zarazem zaniepokoił. Bo trzy przypadki zaczynają tworzyć coraz bardziej wyraźną tendencję.

Tym razem doktor (a doktorat robił z kulturoznawstwa) rozbawił mnie swoimi wymaganiami. Otóż wymaga do partnera ni mniej jak podwójnej magisterki lub doktoratu. Gratuluję mu wytrwałości, bo będzie mu potrzebna ;-) Poza tym pogadaliśmy o fotografii - oczywiście ocenił moje tematy fotograficzne za banalne, a sam zastrzegł, że takich nie robi - on fotografuje chmury i morze. Wyjaśniłem mu, że banalność nie zależy od motywu ale sposobu zrobienia zdjęcia, a najważniejsze w fotografii jest robić zdjęcia zgodne ze swoim sercem i potrzebami, a nie obrazy na pokaz.

Zaczęło się czuć stęchliznę w rozmowie, coraz bardziej napiętej. Na szczęście miłośnik podwójnej magisterki pożegnał się z powodu szukania przez niego partnera na Pomorzu. Ciekawe ilu znajdzie na tym Pomorzu podwójnych magistrów ;-) Mnie ulżyło, bo oszczędziło mi dalszego klepania.

A doktor? Chyba powinien zostać narcyzem - i zakochać się w sobie ;-)

Cicha masakra

2012-01-03T07:12:00.028+01:00

Dziś chciałbym napisać o tym, co się wydarzyło na blogu w październiku zeszłego roku. A była to tak zwana cicha masakra postów. Otóż w lipcu poznałem, jak mi się wydawało, odpowiedniego chłopaka. Napisałem na ten temat kilka postów, stopniowo pokazujących to poznawanie krok po kroku. Potem, w miarę rozwoju znajomości, pisałem kolejne posty. Wszystkie były ustawione do publikacji od drugiej połowy października, czyli 3 miesiące później. Standardowo opóźnienie publikacji byłoby co najmniej miesięczne, ale po prostu miałem większy zapas materiału - i chciałem się upewnić, czy warto o tej znajomości trąbić całemu światu.

Publikowanie postów o aktualnych wydarzeniach z opóźnieniem jest zbawienne - pozwala bowiem zorientować się czy post ma sens w świetle późniejszych wydarzeń. Czasem ma, ale zmieniony, a czasem nie ma w ogóle. I tak się stało z tą znajomością. Chłopak okazał się niestety nieodpowiedni - po prostu nie umiał okazywać miłości. Znajomość z nim przeciągała się z powodów technicznych, ale już w październiku uświadomiłem sobie, że nie będę z nim nic rozwijał. Zatem, tak naprawdę, nie ma sensu o nim niczego pisać.

Najpierw wywaliłem cześć postów (około 10), a niektóre zmieniłem. Potem, wywaliłem kolejne. I chłopak znikł z bloga zanim się na nim w ogóle pojawił. Nie chcę bowiem pisać o czymś, co się nie udało, w sposób taki jakby się udało. Czyli najpierw opisywać radość - a potem porażkę. Dlatego blog wygląda zupełnie inaczej niż był planowany (w tym okresie czasu). Bywa bowiem, że zmiany dokonują się za kulisami, a nie na scenie ;-)

Zbawienny brzuszek

2012-01-02T07:29:00.000+01:00

Czasem to, co nie do zaakceptowania, jest witane z radością jako odsiecz wybawienia. Tak mi się zdarzyło jakiś czas temu podczas rozmowy z chłopakiem ze Śląska, który miał w nicku zawarte określenie "związku" - zatem był dla mnie wymarzonym "targetem". Zacząłem z nim rozmowę. Okazało, że że jego wiek jest jak najbardziej odpowiedni (dwadzieścia kilka lat). Zadałem mu więc standardowe pytanie o wykształcenie - okazało się, że posiada średnie i to bez matury. Być może więc przerwał naukę, bo chyba nie ma normalnego wykształcenia średniego bez matury - ale mogę się tu mylić ;-)

Niestety, nie nastroiło to mnie do tej rozmowy aż tak optymistycznie jakbym chciał - okazało się potem, że ten chłopak ma pracę, która też nie "imponuje". Oczywiście nie chodzi tu o jakiś idiotyczny szpan - to słowo jest bardzo nieadekwatne, więc użyłem go w cudzysłowie. Chodzi o to, aby mieć poczucie, że wykonywana praca rozwija tego człowieka i sprawia, że można oczekiwać od niego szerszych horyzontów intelektualnych. Gdyby był on, na przykład, bardzo skromniutko opłacanym pracownikiem publicznej biblioteki, szarą bibliotekarską myszką - to wyobraziłbym sobie bezkresne wieczory spędzone na rozmowach o książkach i kulturze. Ale jego praca niestety nie dawała podstawy do takich marzeń...

Zacząłem pisać trudny dokument biznesowy, wymagający skupienia, zatem napisałem rozmówcy, że będę rozmawiał wolniej. Gadaliśmy jeszcze jakiś czas. I w pewnym momencie on mnie spytał czy nie przeszkadza mi to, że jest grubaskiem. Zamarłem - grubasek kojarzy mi się maksymalnie źle, bo nawet misio brzmi o niebo sympatyczniej. Napisałem mu, że tak jeśli jest ode mnie cięższy i podałem wagę. Od razu się pożegnał. A mnie ulżyło, że rozmowa zakończyła się w taki "delikatny" sposób.

Odsiecz przyszła z najmniej oczekiwanej strony ;-)

2012 - koniec świata

2012-01-01T07:30:00.000+01:00

Nowy Rok 2012 zapowiadany jest jako rok końca świata. A raczej zarabiania przez Hollywood na końcu świata. Podobnie jak zarabiali na Armageddonie. I zarabiać będą na kolejnych tematach - bo są perfekcyjną maszynką do zarabiania kasy, w przeciwieństwo do europejskiego "ambitnego" kina, które jest perfekcyjną maszynką do pochłaniania rządowych dotacji. Taka drobna różnica między wolą Ameryką a zaściankową i dumną ze swojego "postępu" Unią :-)

Dla mnie Nowy Rok 2012 będzie na pewno rokiem zmian. Nie mam już możliwości kontynuować mojego życia w stylu z lat poprzednich, muszę coś zmienić, aby życie było dalej w ogóle możliwe. Jest to więc dla mnie swoistego rodzaju koniec świata - ale mojego dotychczasowego świata. Oczywiście pracuję nad zmianą mojego życia bardzo intensywnie, ale nie wszystko w tej pracy zależy ode mnie. Ludzie mówią mi, żeby skupić się na znalezieniu pracy, zabezpieczeniu materialnym życia. Ale co jest warte życie, które jest tylko pustą, choć zabezpieczoną materialnie, wegetacją? Oczywiście, szukam możliwości zabezpieczenia życia materialnie, ale na samym poczuciu obowiązku nie uda mi się zbudować życiowego sukcesu.

Dlatego z uporem maniaka uważam, że potrzebuję przede wszystkim miłości i sensu życia z kimś, a dopiero to może dać mi motywację naprawdę wystarczającą do tego, aby dać z siebie wszystko w pracy i życiu społecznym. Bez tego będę co najwyżej cywilizacyjnym zombie, mechanicznym jak Frankenstein. Życie zasługuje na pełnię człowieczeństwa, a nie ma jej bez miłości i dawania siebie komuś z wzajemnością.

I tej pełni człowieczeństwa nam wszystkim w Nowym Roku 2012 życzę ;-)

2012 - NO H8

2011-12-31T07:30:00.000+01:00

W nadchodzącym Nowym Roku 2012 życzę po prostu nam wszystkim aby był to rok końca świata - ale końca świata nietolerancji i nienawiści. Końca świata, w którym ludzie nienawidzą ludzi z powodów kompletnie niezrozumiałych, wrogich i fałszywych. A zatem 2012 - NO H8.

Nowy Fellow

2011-12-30T07:30:00.000+01:00

Fellow ma wreszcie nowy layout, po przymiarce zawieszonej raz i szybko zdjętej na tym portalu. Powoli zaczynam się do tego layoutu przyzwyczajać, niczym do nowego layoutu Bloggera, który jak się okazuje jest bardzo praktyczny. Fellow poszło zdecydowanie w stronę czerwieni, ze swojego poprzedniego delikatniejszego pomarańczu - przez to jest jakby w kolorystycznej opozycji do niebieskiego Kumpello, przypomina się analogia z kolorami kranów.

Ikonki i layout oceniam bardzo wysoko. Trzeba się oczywiście przyzwyczaić do tej nowej grafiki i układu. Znacznie, jak widzę, obniżyli rangę statystyk. Liczba komentarzy czy odwiedzin nie rzuca się w oczy tak bardzo jak kiedyś. Za to dodali trochę nowych rzeczy, włącznie z modną ostatnio geolokalizacją - ale mają dokładność - świadomie wybraną - do kilometra, gdy Kumpello do 100 metrów. Generalnie jednak, jestem bardzo zadowolony - mimo, że poprzednio ta przymiarka mnie zszokowała i nie była tak fajna na pierwszy rzut oka ;-)

Kumpello przy tym ma słabszy layout - nie w sensie ikonek ale samego tytułu portalu. Może coś tam trochę poprawią w odpowiedzi na Fellow. Na szczęście layout to nie wszystko, liczą się użytkownicy portalu. Na Fellow jest ich pełno, ale w większości profile są śmieciowate, bez treści i wartości. Na Kumpello jest lepiej, bo to nowsza inicjatywa i nie tak bardzo zaśmiecona. Ale który z tych portali wygra w dłuższej perspektywie - nie mam pojęcia.

Ważne aby wygrali po prostu użytkownicy ;-)

Szczery anons

2011-12-29T07:58:00.027+01:00

Oto anons 22-latka, który został zmieszczony w kategorii "szukam partnera" na Gejowie. Najpierw chłopak poddawał w wątpliwość czy powinien dawać anons w tej kategorii. Potem pisał kogo szuka: szukam na trwały układ polegający na wzajemnej inspiracji, przyjaźni i dobrym sexie :)

Czy to jest związek? Na pewno nie pełny ale coś w tym jest. Trwałość jest już elementem ważnym, podobnie jak przyjaźń oraz inspiracja. I dobry seks także. W związku dobry seks wynika z dobrania się ludzi i celebracji wzajemnej bliskości i adekwatności. Ale można też do podobnego efektu dochodzić "od dupy strony" zaczynając od samego seksu, który też może - czasem, choć nie zawsze - zbliżyć ludzi. Zatem do koncepcji związku to wszystko od biedy pasuje - i jak najbardziej w tej kategorii jest na miejscu.

Dalej gość pisze, że woli w swoim wieku bez przegięć. Jest "wizualistą" i nie lubi grubych niezadbanych facetów. Ja mam brzuszek - czyli dla wizualisty jestem gruby i niezadbany, a zresztą dwa razy starszy, więc odpada z definicji. Tu gość nie napisał niczego odkrywczego co do związku, bo przegięcia nie przesądzają o niedobraniu się do związku. Ale ważne, że napisał szczerze i uczciwie :-)

Szanuję go za jego poglądy i uczciwość. W przeciwieństwie do wczorajszego "intelektualisty z gołym kutasem" ;-)

Spragniony intelektualista

2011-12-28T07:48:00.023+01:00

Jeśli jesteś kulturalny, starannie wykształcony, taktowny, do bólu samotny, spragniony kontaktu z jedną osobą, spokojny, nieimprezowy, niepijący i niepalący, zamieszkaj ze mną. Nie ważne gdzie – ważne z kim. Interesuje mnie rozmowa, rozmowa i jeszcze raz rozmowa – chyba niczego nie brakuje mi bardziej. Nie potrafię funkcjonować, gdy jestem sam w mieszkaniu, ale nie umiałbym też dzielić tak intymnej przestrzeni z kimś pierwszym lepszym.

Tak napisał o sobie w anonsie na Gejowie intelektualista, w wieku 38 lat. Wszystko bardzo szlachetne i ciekawe, powiedziałbym, że nareszcie ktoś ma jakieś niebanalne oczekiwania wobec partnera. A jak ja bym to napisał? Nie napisałbym o starannym wykształceniu, bo nie zawsze idzie w parze z błyskotliwością. Raczej o szukaniu kogoś, kto okaże się odpowiedni do zarówno długich rozmów, jak i prostego bycia razem. Interesuje mnie także rozmowa, ale nie tylko. Po prostu bycie z kimś, które - pod każdym względem - pokazuje, że to właściwa osoba...

Dlaczego więc nie odpisałem na anons tego Miłośnika Rozumu? Przyhamowało mnie jego zdjęcie. Nie chodzi nawet o to, że robione w lustrze z komórki (widocznej w ręce). Każdy orze jak może. Ale nie każdy ma w drugiej ręce gołego kutasa, którym się bawi. Jakoś mi ta "rozmowa, rozmowa i jeszcze raz rozmowa" nie wygląda na wymianę myśli. Co najwyżej wymianę płynów - o mlecznej, lepkiej konsystencji. A przesiadywanie razem - wydaje się siadaniem, owszem, na czymś ... wypukłym. Zaś rytm rozmowy kojarzy się z rytmem w przód i w tył lub w górę i dół.

Anons anonsem, ale zdjęcie od treści ogłoszenia troszeczkę się różni ;-)

Rozmowa igrek

2011-12-27T07:24:00.016+01:00

Rozmowa igrek, czyli rozmowa Y, to termin, który wymyśliłem dla oznaczenia pewnego momentu w rozmowie z poznawaną osobą, kiedy to decyduje się przyszłość tej rozmowy i znajomości. To typowy rozstaj dróg. Początek rozmowy jest podobny ale dalsze scenariusze się mogą różnić.

Różnice nie są wcale tak jednoznaczne jakby się sądziło. Czasem trudno rozpoznać w jakim kierunku rozmowa się kieruje. Jednym z tych kierunków jest fantazjowanie - pojawiają się rożne elementy opisywanych fantazji czy gdybań. Co byśmy razem nie robili. To zły znak. Jednocześnie są ignorowane prośby o identyfikację - na przykład pokazanie zdjęcia, wymianę kontaktu. To znak, że najpewniej trafiliśmy na bajkopisarza. Potrafi tylko pisać ale nie potrafi pociągnąć znajomości dalej.

Drugi kierunek to pozytywna weryfikacja. Rozmówca pokazuje się, wymienia kontakt. Wykazuje wolę rozwijania znajomości. Niestety - to też jeszcze niczego nie przesądza. Wiele takich świetnie się zapowiadających znajomości też nagle wysycha. Ale przynajmniej mamy szansę - której bajkopisarz w ogóle nie daje. Jedyne co możemy zrobić, to nie przywiązywać wagi do rozmów z bajkopisarzami. Zaś ci "pozytywni" i tak muszę zweryfikować swoje deklaracja z czasem. Może któremuś starczy determinacji aby doprowadzić znajomość do końca - czyli początku ;-)

Prosty kubek geja ;-)

2011-12-26T07:19:00.006+01:00

To jest idealny kubek dla geja, który lubi być po gejowsku poprawny politycznie - czyli nienormalny ;-) I zapewne świetnie nadaje się na gejowski "poprawny politycznie" prezent ;-) A mnie trochę przypomina zwariowany, ale genialny, świat Salvadora Dali... Tyle, że w świecie Dali wszystko pływało, płonęło i nie było tam gdzie powinno (jak to w surrealizmie), a w świecie gejów wszystko jest wykrzywione - oczywiście z przymrużeniem oka ;-)

Na drugi dzień Świąt temat zdecydowanie lżejszy... Chociaż wcale nie jest to temat literalnie prosty - co widać zresztą na załączonym obrazku ;-)

Z drugiej strony to bardzo ciekawy przykład doskonałego pomysłu. Najbardziej genialne w swej symbolice idee są często bardzo proste. Ale ponieważ są genialnie proste - więc mało kto wpada na te pomysły. I dlatego tych prostych pomysłów nie ma zbyt wielu ;-)

W tym przypadku jest to po prostu genialne wyśmianie idei "politycznej poprawności" głoszonej przez przeciwników homoseksualizmu. I jak tu być ideowo pionowym, gdy się pije z takiego kubka? ;-)

Moje obrączki

2011-12-25T07:17:00.001+01:00

Temat w sam raz na pierwszy dzień Świąt - czyli o tym, co powinno być dowodem miłości, a więc obrączkach. Moich obrączkach gejowskich, których w sumie naliczyłem sześć par na przestrzeni dwóch i pół roku.

Pierwsza para

Ta pierwsza para była najdroższa, po sto złotych za sztukę. Ciężka, ze srebra z bursztynowymi wstawkami. Kupiłem ją dla chłopaka dwa lata temu, ale krótko była noszona. Obawiałem się, że codzienne mycie rąk może wypłukać bursztyn i dlatego kupiłem drugą, znacznie prostszą parę, do codziennego użycia. Dlatego przetrwały obie obrączki.

Druga para

Druga para była potrójna - kupiłem dwie obrączki dla siebie i chłopaka, a po jego wyjeździe (zabrał swoją obrączkę) kupiłem trzecią dla następnego chłopaka, który też potem wyjechał z nią. To były zatem "nieszczęśliwe" obrączki. Z tych obrączek miałem więc tylko jedną, swoją, ale zabrał ją potem mój były w czasie nieudanej próby powrotu do mnie.

Trzecia i czwarta para

To były jedyne obrączki z grawerowanymi informacjami o dacie i godzinie poznania chłopaka. Były one srebrne, ale skromniejsze wielkością od drugiej pary. Pierwsza para była srebrna, druga pozłacana. Z tych par zostały mi trzy (chłopak wziął jedną). Pociąłem je w okolicach Wielkanocy i wyrzuciłem. Były - minęły i nie żal mi już ich.

Piąta para

To już była obrączka, a formalnie sygnet - jak to przedstawiano na stronie Prideshopu, gdzie ją zamówiłem - stalowa. Noszę ja na lewej ręce, ciepłymi kamieniami w stronę kciuka, aby były lepiej widoczne dla mnie. Kupiłem parę dla siebie i innego chłopaka, ale z nim mi nie wyszło. Traktuję jednak tę obrączkę nie jako obrączkę ale jako sygnet.

Szósta para

Kupiona także w Prideshopie, stalowa, pomyślana jako para do codziennego użycia, bo mniej kanciasta i nie posiadająca kamyków, które mogłyby zostać zgubione. W sumie trafiła na moją prawą dłoń, jako bardziej narażoną na ocieranie obrączki w czasie pracy. Traktuję ją jako sygnet - kupiony też dla tego chłopaka od poprzedniej pary.

W sumie więc mam trzy obrączki, w tym jedną parę. Ale tak naprawdę mogę powiedzieć, że obrączkę mam jedną - z pierwszej pary - a reszta to biżuteria sygnetowa raczej. I tak naprawdę nie przywiązuję już wagi do tego czy mój chłopak będzie miał obrączkę czy nie. Jeśli poznam chłopaka, z którym się uda - to kupimy sobie jedyne prawdziwe obrączki. Czyli złote ;-)

To byłaby siódma - a zatem szczęśliwa - para :-)

Dlaczego warto kochać?

2011-12-24T07:32:00.012+01:00

Na Google+ ktoś udostępnił taki oto tekst (w tłumaczeniu): nie mam czasu aby nienawidzić ludzi, którzy mnie nienawidzą, ponieważ jestem zajęty kochaniem ludzi, którzy mnie kochają. To chyba najlepsze podsumowanie kwestii miłości i stosunku do nietolerancji. Nie ma co się rzucać, nie ma co walczyć na pięści z innymi, którzy mają metodę dochodzenia pięściami swoich praw. Trzeba kochać tych, którzy na to zasługują. I miłość jest ważniejsza od nienawiści. Miłość usuwa nienawiść w cień.

Dlatego szukanie miłości jest najpiękniejszą pracą, jaka można wykonać w życiu. Po to także - aby potem kochać innych ludzi, także tych, którzy nas nienawidzą. A to jest postawa w najpiękniejszym chrześcijańskim wykonaniu. I tego chrześcijaństwa nie tylko nie musimy się wstydzić, ale powinniśmy żyć nim przez cale nasze życie.

Bo przecież nawet Bóg, jak mówią, jest miłością.

I to jest najpiękniejsze wigilijne przesłanie. Wesołych Świąt :-)))

Seks konsultacja

2011-12-23T07:30:00.000+01:00

Miałem niedawno ciekawą rozmowę na GG. Zapukał do mnie chłopak, który zapytał mnie czy może mieć do mnie sprawę. Gdy potwierdziłem, napisał, że jest początkujący i nie wie co robić z facetem. Trochę mnie zdziwiło, ale poradziłem mu aby sobie po prostu znalazł odpowiedniego faceta, to się zrobi z nim samo... Ale on mnie zapytał od czego najlepiej zacząć...

Spytałem go ile ma lat. Okazało się, że 18 i jest ze swoim chłopakiem, ale obaj są niedoświadczeni. Nie wiedziałem czy ściemnia, czy mówi prawdę - a na cyber seks nie mailem zamiaru być wyciągany. Zapytałem więc czy czują do siebie bliskość - tak. No to poradziłem aby robił to intuicyjnie. On napisał, że na początek zacznie go całować. I po chwili, że chłopak chce aby mu obciągnął. Napisałem mu, że to mnie nie interesuje co jego chłopak chce - ucinając potencjalny cyber seks. I aby się z nim dogadywał.

A mój rozmówca napisał, że idzie mu to zrobić i nie odezwał się po tym czasie - może więc faktycznie poszedł to robić i autentycznie nie widział ze swoim chłopakiem jak zacząć. A ja - być może - zrobiłem jednak dobry uczynek. Bo nie udzielałem mu wskazówek co ma robić, ale jak robić i z kim to ustalić. I taka powinna być zasada dla wszystkich - liczy się klimat w seksie, a nie to kto, komu i co robi. Ludzie mylą jednak środki (to co się robi) z celem (co chce się osiągnąć, w jakim klimacie to robić).

A seks to nie jest egzamin na prawo jazdy, gdzie się zalicza kolejne manewry - to jest jazda samochodem, w czasie której zmierza się do określonego celu ;-)

Anty magnes

2011-12-22T07:59:00.017+01:00

Blog ma podobną właściwość jak film. I w jednym, i w drugim można na przestrzeni minut pokazać coś co się wydarzyło w znacznie dłuższym czasie. I tak niedawno pisałem o początku profilu na Kumpello, a dziś już mogę napisać o pierwszych refleksjach po kilku dniach jego używania. Zabawne, że moja opinia jest podwójna. Z jednej strony - zdecydowanie jest to przyjemniejszy serwis niż Fellow. Ma ciekawsze opcje, jest jakiś bardziej sympatyczny, ma też ciekawszych ludzi, którzy w większości nie boją się pokazywać swojej twarzy światu. Na Fellow bowiem plaga profili bez zdjęcia lub ze zdjęciami za hasłem jest niestety powszechna.

Z drugiej strony - zgodnie z prawami Murphy'ego - przyciąga do mnie kontakt z tą (na szczęście mniejszościową) grupą, która mi się nie podoba. Ludzi nie podobających mi się jest na Kumpello znikomy odsetek, w porównaniu do Fellow, ale jednak mam "bad luck"do kontaktu właśnie z nimi. Jak dotąd bowiem ci, którzy kontaktowali się ze mną ze swojej własnej inicjatywy, byli w tej smutnej grupie. Ale takie jest zazwyczaj "szczęście" w czasie kontaktu z ludźmi.

W sumie jednak jest to portal znacznie bardziej optymistyczny niż już chyba przereklamowany Fellow. Jako portal randkowy jest o wiele lepszy. A to zwiększa szansę na poznanie wartościowych osób. Tylko, że trzeba będzie wykonać w tym celu mrówczą pracę.

Ale nikt nie mówił, że ma być łatwo ;-)

Początek Kumpello

2011-12-21T07:39:00.057+01:00

Zabawne, bo koniec Rożnicy Wieku zbiega się z początkiem mojej obecności na kumpello.pl. zachęcił mnie do założenia tam profilu mój były chłopak, który teraz, po rozstaniu się ze swoim facetem zakładał wszędzie profile. Postanowiłem więc zobaczyć co to za serwis i czy warto tam zaistnieć. Miałem niedawne doświadczenia z Różnicą Wieku, a wcześniej ze Stroną Puchatą i innymi niszowymi portalami, a poza tym mam profile na 4 sensownych portalach - więc mogłem porównać Kumpello do tych lepszych i gorszych :-)

Pierwsze wrażenie jest bardzo pozytywne - portal jest elegancki i funkcjonalny. Nie mam do niego żadnych uwag, a moim zdaniem jest lepiej opracowany nawet od zagranicznego, bardziej ambitnego społecznościowo Netloga. Założyłem więc tam profil i zacząłem przeglądać inne profile - i doznałem szoku. Nigdy jeszcze nie spotkałem tylu sympatycznych chłopaków na jakimkolwiek portalu. W ogóle, bardzo pozytywne jest to, że większość profili ma zdjęcia - w przeciwieństwie do Fellow. A poza tym - to są prawie same bardzo sympatyczne z wyglądu osoby. Aż boli świadomość, że - co jak najbardziej naturalne - nie jestem w obszarze zainteresowania 99% z nich ;-)

Ale wolę równać do lepszego portalu niż do smutaśnego Fellow. A swoje szanse, w tym środowisku, oceniam realistycznie jako minimalne. Nie ma w tym nic dziwnego, takie są po prostu szanse szukającego związku - znalezienie obustronnie odpowiedniej osoby jest bardzo trudne. I tak naprawdę wiek czy wygląd nie do końca tu pomagają - bo związki rozwalają się nie na wieku czy wyglądzie, ale niedobraniu charakterów. Dlatego traktuję Kumpello jako optymistyczny sygnał - że są portale, na których ludzie nie wstydzą się pokazać twarzy. I są tam ludzie bardzo sympatyczni. I jest zawsze nadzieja trafienia na właściwą osobę. Bo jak widzę po profilach na Kumpello, szansa, że musiałbym odmówić komuś tam poznanemu, ze względu na jego wygląd - jest na szczęście minimalna ;-) Niestety, w drugą stronę to nie działa już tak łatwo ;-)))

A zatem, dopatrujmy się zawsze pozytywnych stron w każdej sytuacji :-)

Koniec Różnicy Wieku

2011-12-20T07:22:00.000+01:00

Kolejny koniec, tym razem zamierzony przeze mnie - a skoro ciągle ostatnio o końcach mowa, to oczywiście i ten koniec dołączę. To koniec mojego profilu na portalu Różnica Wieku. Kiedyś on istniał, potem jakoś nie moglem go znaleźć - i wreszcie się udało. Założyłem tam profil w celu przeczesania portalu i wysłania wiadomości to potencjalnie interesujących mnie osób. Podobnie jak w przypadku Strony Puchatej, interfejs portalu jest czerstwy i mało intuicyjny - widać takie narzędzia były dostępne, możliwe że za darmo. Lepszy taki interfejs niż żadny ;-)

Nie nastawiam się na utrzymywanie tam profilu, bo nie ma to większego sensu - liczba ciekawych osób da się policzyć na palcach obu rąk zapewne. Dlatego profil na tym portalu istniał około 3 tygodni zanim go skasowałem. Wyszedłem z założenia, że jeśli ktoś w ciągu tygodnia czy dwóch nie odwiedza profilu na takim portalu (i nie dobierze maila ode mnie) to i tak nie warto na niego liczyć.

Nie spodziewałem się żadnych rewelacji na tym portalu - czyli jakiś kontaktów do mnie z własnej inicjatywy innych osób. Na początku rozmawiałem tam z fajnym chłopakiem, choć niestety słabo wyedukowanym - i to bolało. Ale to jest temat na inny post, bo sprawa jest ciekawa. W każdym razie - likwidacja profili na Różnicy Wieku była planowa i rutynowa :-)

Korekta reakcji?

2011-12-19T07:38:00.027+01:00

Dziś o zabawnym wydarzeniu, które można nazwać korektą reakcji - w nawiązaniu do wczorajszej korekty respondera. Zagadał mnie na czacie facet mający, jak się okazuje, 33 lata - a więc w wieku całkiem młodym. Tylko że jest owłosiony - co już mnie wyłączać może emocjonalnie. A na dodatek jest sporym (może nie wielkim, ale sporym na pewno) misiem - ważącym 125 kg. Już sobie wyobrażam wielkiego owłosionego faceta w tym wieku, nawet jeśli by wyglądał młodziej jako chuda osoba, to z taką wagą i owłosieniem raczej nakładają się czynniki świadczące emocjonalnie przeciw niemu.

Próbowałem wymienić z nim zdjęcie ale biedak nie był w stanie wejść na Gayromeo. Zaczęło mnie to wkurzać, a gdy zasugerował wysłanie zdjęcia mailem, użyłem magicznego słowa i zapodałem mu: kurwa nie po to robiłem pracę domową i zakładałem profile na czterech portalach aby każdemu wysyłać zdjęcie mailem, uszanuj moją pracę. Gościu napisał: skoro masz taki problem to spadaj i zamknął okno. Szkoda, że nie mogłem mu odpisać coś co mu się należało. Ale mam przynajmniej temat na bloga ;-)

No to nie zobaczę już grubaska i oszczędzę sobie potwierdzenia moich obaw co do tego, że jego wygląd mnie kompletnie emocjonalnie uziemi. Natomiast jedno jest pewne - w większości przypadków nie będę próbował nawet się uginać pod prośbą o wysłanie fotki. Chyba, że rozmówca jest ciekawy, rozmowa jest wartościowa, a chłopak na przykład nie ma dostępu do netu a jedynie GG w telefonie (gdyby rozmowa była na GG). Wtedy rozumiem wysłanie mu zdjęcia przez MMS - albo e-mail. Ale nie leniowi, któremu się nie chciało odrobić pracy domowej.

Cudzy wysiłek się powinno nagradzać, a cudze lenistwo - olewać :-)

Korekta respondera

2011-12-18T07:36:00.034+01:00

Mój autoresponder na GG, choć bardzo starannie dopracowany, jednak poszedł do korekty. Staram się go tak zrobić, aby jak najlepiej pokazywał moje oczekiwania wobec rozmówcy. Do tej pory wyglądał on następująco:

Jestem gejem. Szukam normalnych ludzi. Do znajomości - ale nie do seksu. Do rozmowy - ale nie do pustego gadania. Jeśli chcesz mnie poznać - proszę odezwij się ponownie...

Było w nim napisane kim jestem i kogo szukam - i do czego nie szukam. Wciąż jednak ludzie zaczynają rozmowy od głupich pytań w stylu "co słychać?". Ale najgorsze jest to, że robią to osoby gadające ze mną po raz kolejny. A efektem tego jest kręcenie się rozmowy w kółko, bo ciągle wypytuję ich o sprawy podstawowe, nie zapamiętawszy ich z poprzedniej, równie miałkiej rozmowy. Zmieniłem więc responder na nieco inny:

Jestem gejem (44). Szukam przyjaciół lub netowych znajomych. Nie szukam seksu ani cyber seksu! Jeśli potrafisz sensownie rozmawiać i chcesz mnie poznać - zapraszam do rozmowy…

Teraz mam nadzieję, że będzie lepiej. Wywaliłem kawę na ławę, choć w bardzo grzeczny sposób, bo mam dość mozolnego edukowania debili ;-) A recydywistów, kolejny raz nie potrafiących sklecić trzech sensownych zdań na krzyż, będę po prostu blokował, aby oszczędzić sobie bezwartościowych pogaduszek z nimi. Ostatnio rozmawiałem przez 20 minut z delikwentem i przez te 20 minut nie powiedział mi nic sensowego, nic od siebie. Nawet zarzucał mi rozbudowane ego. Czyżby? Chęć prowadzenia rozmowy na jakiś sensowny temat jest rozbudowanym ego? Niechęć do nic nie wnoszącego pytania "co słychać?" jest rozbudowanym ego?

Trzeba niestety wymagać od rozmówców elementarnej kultury komunikacji. GG nie jest od miałkich rozmów o niczym. Na takie gadki-szmatki szkoda życia. Przynajmniej dla mnie.

Przy okazji, to jest pierwszy autoresponder w połączeniu ze stanem opisowym na GG - który jest wstępnym filtrowaniem. Ten stan opisowy to: Nie szukam seksu ani rozmów o niczym! Szukam związku, przyjaciół, znajomych.

PS. Ciekawostka techniczna - zanim ten post został opublikowany, sam responder był zmieniany i poprawiany około dziesięciu razy - oczywiście za każdym razem musiałem też zmieniać jego treść w tym nieopublikowanym jeszcze poście ;-)

Lubisz sesje fotograficzne?

2011-12-17T07:22:00.020+01:00

Oto jaką wiadomość dostałem od misiowatego faceta (115 kg wagi) na jednym z niszowych portali: lubisz sesje fotograficzne? też je lubię. Oczywiście wątpię czy miał na myśli same zdjęcia - raczej pretekst do tego aby się rozebrać i uprawiać seks. O sobie napisał, że jest puszystym misiem i ma duże piersi oraz sutki, chętnie też się umawia na sesje fotograficzne.

Aż mi się słabo zrobiło gdy to przeczytam - facet ma dokładnie to, co mnie bardzo emocjonalnie wyłącza u mężczyzny. Misiowatość mnie wyłącza, bo kojarzy mi się z dojrzałymi facetami, a ci mnie uziemiają. Nie wiem czy byłbym w stanie zrobić takiemu komuś sesję, oczywiście za pieniądze - bo za darmo na pewno bym nie chciał. Czułbym się jak ktoś, kto musi zjeść nielubianą potrawę, bo tak towarzysko wypada.

Na szczęście raczej nie będę musiał przełamywać się w tej sytuacji - gość nie wyglądał na takiego, który kupuje profesjonalne sesje fotograficzne za kasę. A bezpłatne zdjęcia niech mu robi ktoś inny ;-)

Czarodziejskie powiązanie

2011-12-16T07:48:00.018+01:00

Dziś chciałbym napisać o przykładzie, który nazwałem czarodziejskim powiązaniem. Sprawa jest drobna, ale ciekawa. Otóż dostałem SMS w odpowiedzi na mój anons. Było to wieczorem a ja odebrałem go rano - zaś SMS zawierał pytanie dotyczące tego czy będę na GG. Odpisałem, że właśnie teraz jestem. I dostałem kolejny SMS z zapytaniem o profil na Fellow, więc mu podałem nazwę mojego profilu.

Potem zajmowałem się moimi sprawami na komputerze i od czasu do czasu zerkałem na Fellow, aby zobaczyć czy ta osoba mnie odwiedziła. Akurat odwiedziło mnie kilka osób i miałbym problem z identyfikacją tej właściwej. Jednak pomogło mi właśnie czarodziejskie powiązanie. Na profilu na Fellow jedna z osób podała bowiem numer komórki, z której dostałem SMS. W ten sposób dokonałem jednoznacznej identyfikacji.

Bywa, że dzięki takim szczegółom można jednoznacznie kogoś zidentyfikować i to pomaga w poznawaniu. Dlatego nazywam takie powiązania czarodziejskimi. Jakby ktoś zostawił i tu, i tam te same ślady. Niekiedy właściwa identyfikacja może bardzo pomóc w szukaniu partnera i zapobiec błędom czy nieporozumieniom. Ale takie czarodziejskie powiązania zdarzają się niestety bardzo rzadko.

I większość poszukiwań jest prowadzona mniej lub bardziej na ślepo ;-)

Zaleta czy wada?

2011-12-15T07:37:00.028+01:00

Zaletą posiadania profilu o tej samej od dłuższego czasu nazwie jest to, że wiele osób może ten profil kojarzyć - pozytywnie lub negatywnie - i oszczędza im to nawet odwiedzania go. Nie raz gadałem z kimś na czacie i gdy podałem mu nazwę profilu, on od razu kojarzył kim jestem. Ja na tej samej zasadzie kojarzę bardzo nieliczną grupkę osób.

To zaleta bardziej niż wada. W czasie rozmowy - ewentualna reakcja negatywna jest znacznie szybsza, i oszczędza to czas. Dlatego nie ma, moim zdaniem, sensu zmieniać profili. Po to tylko, aby ktoś odkrył nie interesującą go osobę pod nowym nickiem? Chyba, że zmieniamy coś więcej niż tylko nazwę profilu. Jeśli zmieniamy wizerunek, internetową tożsamość - to zmiana profilu jest oczywistym tego uzupełnieniem.

Inne pytanie, które się może nasunąć, to czy warto mieć historię profilu. Liczbę odwiedzin, komentarze etc. Jeśli ktoś szuka związku i ma profil od długiego czasu - to czy nie stanowi to jakiejś antyreklamy? Wiadomo, że szukanie związku nie jest łatwe, ale ktoś mógłby odnieść wrażenie że druga osoba chronicznie nie jest wstanie kogoś znaleźć. No, ale na tej zasadzie wszystko może być zarówno źle jak i dobrze odbierane. Nigdy nie wiemy co się komu spodoba lub nie na naszym profilu ;-)

Jedno jest pewne - trzeba być sobą i robić swoje ;-)

Nie jestem materialistą?

2011-12-14T07:33:00.044+01:00

Oto fragment z ogłoszenia zamieszonego przez pewnego 21-latka na Gejowie, w kategorii "szukam partnera":

Szukam dojrzałego, pewnie stąpającego po ziemi miedzy 30 a 40, może być z małym vatem. Choć to może oburzać, szukam zamożnego. Nie, nie oczekuję prezentów, zamieszkania razem, ani jakiegokolwiek sponsoringu. Nie jestem materialistą, ale chcę mieć ten komfort, że mogę spać spokojnie i nie obawiać się co przyniesie dzień jutrzejszy. Jeszcze raz powtarzam, nie chcę prezentów, iPhona, pieniędzy na drobne wydatki. Chcę po prostu kogoś dojrzałego, zaradnego, kogoś na kim można polegać i zaufać. Potrzebuję tego, ponieważ nie wszyscy mają możliwość żyć w godnych warunkach, ale ja przynajmniej staram się to zmienić, staram się być zaradny, niezależny. Jestem lojalny, nie odwracam się plecami od znajomych którzy potrzebują wsparcia, ale do altruisty mi daleko.

Niby nie jest materialistą, ale wyliczył pracowicie iPhona, prezenty i drobne na wydatki. Niby chce tylko kogoś zaradnego - ale nawet zaradni mogą żyć w skromnych warunkach mając kłopot z pracą. Zgadza się, że nie wszyscy mają możliwość żyć w godnych warunkach - ale pytanie czy ci, którzy mają, będą chcieli gościć pod swoim dachem kogoś kto "jest lojalny" ale "do altruisty mu daleko". Lojalność za kasę to kiepska lojalność :-)

To ogłoszenie może być potraktowane jako śmieszny przykład wishful thinking. Oczywiście zawsze może się znaleźć bogaty, który będzie wolał tego chłopaka - na przykład z powodu wieku, wyglądu czy roli w seksie. Potraktuje go jako zabawkę - oczywiście nie będąc zabawkowcem, choć do altruisty i jemu będzie daleko ;-) Ale skoro ktoś sam prosi się, by stać się zabawką?

Czy bogaci ludzie powinni zwrócić uwagę na ten anons? Wielu bogatych, naprawdę bogatych ludzi, cierpi na chorobę samotności, otoczenia przez klakierów, ludzi nieszczerych, pasożytów. Wielu by chętnie dało kasę komuś, kto doceniłby ich jako ludzi, a nie jako stan konta. No ale to nie ten przypadek. A inni? Być może woleliby poznać kogoś kto choć deklaratywnie będzie mówił, że szuka uczucia a nie kasy. Wiadomo, że czasem to tylko puste słowa - ale lepsze one niż nic. Czy tacy zamożni ludzie zechcą kogoś, kto od razu pokazuje, że wygodne życie za cudzą kasę to jego cel? Może tak, może nie :-)

Dość tych rozważań, bo blog w obecnej formule składa się z krótszych notek. Nie będę go więc sztucznie wzbogacał ;-)

Nudzą mnie pytania

2011-12-13T07:29:00.035+01:00

Idiotyczne sytuacje wynikają wtedy gdy ktoś nie podtrzymuje kontaktu raz zawartego, i wypada z mojej pamięci, historii rozmów na GG i notatek. Czasem w rozmowie z ciekawym chłopakiem notuję sobie pewne kwestie na karteczce. Ale gdy kontakt się urywa - karteczka idzie na stos notatkowy, zapisaną stroną do dołu. A potem, po zapisaniu na drugiej stronie innej notatki - idzie do kosza. Podobnie jest z rozmowami na GG - czyszczę archiwum co kilka dni, wywalając rozmowy niepotrzebne.

A delikwent jakby nigdy nic zagaduje mnie ponownie. Poprzednia rozmowa nie bardzo się kleiła i jakoś nie zapamiętałem jej, więc usunąłem z historii rozmów. Trzeba zatem zaczynać rozmowę od początku. Niedawno miałem taką sytuację. No to zacząłem zadawać moje standardowe pytania. A na to delikwent napisał, że nudzą go te same pytania zadawane po raz kolejny. No to go pożegnałem i mam nadzieję - że na dobre ;-)

Mnie też nudzą odbywane po raz kolejny rozmowy z tymi samymi osobami, które nie wiedzą chyba czego chcą. Jakoś - moim zdaniem - nie jest trudną rzeczą sensownie pogadać z kimś, tak aby go rozmową zainteresować. Wystarczy trochę woli i wspólne tematy. Można taką rozmowę kontynuować, a wtedy tworzy się znajomość. I stopniowo dana osoba jest kojarzona - bez karteczek czy historii rozmów. Ale jeśli ktoś nie wie o czym gadać, nie ma nic ciekawego do powiedzenia, zaczyna od głupiego co tam? - to i po stu rozmowach nie jest nikim ciekawym. Dlatego dobrze, że tacy ludzie się także wykruszają, bo niestety rozmowy z nimi tylko śmiecą.

Najśmieszniejsze jest to, że udana rozmowa nie wymaga żadnych specjalnych zabiegów poza jednym - jakimkolwiek tematem do pogadania ;-)

Czy masz córkę?

2011-12-12T07:20:00.024+01:00

Takie pytanie otrzymałem na czacie od faceta o wdzięcznym nicku "Czaruś". Zgodnie z prawdą odpisałem, że nie mam córki i od razu zapytałem czemu zawdzięczam to pytanie. Bylem przygotowany na odpowiedź w stylu - po to że chcę ją przy tobie przelecieć. A wtedy mógłbym z czystym sumieniem temu Czarusiowi napisać, jak po męsku zrobiłbym mu krzywdę w takiej sytuacji ;-)

Niestety, czaruś mnie zrobił w konia - bo potrzebował mojej hipotetycznej córki do przebierania się w damskie ciuszki. OMG kolejny przebieraniec. Na takiego nie znajdzie się jakaś ciekawa riposta. Napisałem więc, że szukam chłopaka do związku - i na szczęście poskutkowało. Zamknął okno rozmowy. Ale w konia mnie zrobił - kolejnego przebierańca-Czarusia nie przewidziałem ;-)

Zadziwia mnie czemu tak wielu facetów ma ochotę się przebierać w damskie ciuszki. Jakie ich potrzeby te fatałaszki zaspokajają. Potrzebę pasywnej uległości? Najzabawniejsze jest to, że w seksie i tak powinno się być gołym. Po co więc się ubierać jak baba i pracochłonnie malować? Na szczęście ja do kobiet mam uraz i przebierańców nie szukam. Nie mam nic przeciw drag queen, ale oni się ubierają na występy, a nie do łózka.

No cóż, pogoniłem kolejną babę ;-)

Obiboki w Różnicy wieku

2011-12-11T07:47:00.023+01:00

I mam przykład obiboka z Różnicy Wieku. Napisałem maila do niego, a on odpisał mi abym napisał coś więcej o mnie zanim przejdziemy na inną formę kontaktu. Na profile nie było sensu go odsyłać, bo na Rożnicy Wieku to samo miałem napisane co i na nich - więc wysłałem go na mój blog, pokazując w jaki sposób może przeczytać wiele rożnych informacji o mnie. Jakoś nie zachęcił mnie do osobistego pisania tym swoim listem.

Odpowiedź przyszła niebawem - odpisał, że nie jest zainteresowany. Oczywiście było to spowodowane niechęcią do czytania bloga i samodzielnego wyszukiwania informacji. Widocznie spodziewał się, że mu wszystko podam na tacy. Oblał test samodzielności i zainteresowania, więc nie żałuję go wcale.

Szkoda czasu na pisanie długich listów do ludzi, którzy sami odpisują z pozycji królów żądających daniny informacyjnej. Co innego, gdy w czyimś liście wyczuwamy zainteresowanie. Wtedy korespondencja się pisze sama, bez wysiłku i problemu. Jak widać, sortowanie ludzi może odbywać się na rożne sposoby - ważne aby odsiać tych, którzy nie zasługują na naszą uwagę.

Szczególnie, jeśli nie zasługują na własne życzenie ;-)

Obiboki przez SMS

2011-12-10T07:08:00.039+01:00

Dostałem SMS w odpowiedzi na mój anons. Standardowo skierowałem sprawę do instancji komunikacyjnej, proponując rozmowę na GG. W ogóle, zdenerwowało mnie to, że po tym pierwszym SMS-ie przyszedł drugi z ponagleniem mnie abym odpisał. Przecież skoro nie odpisuję to raczej nie dlatego, że nie chcę, ale dlatego że albo nie widziałem jeszcze wiadomości, albo mam inne sprawy na głowie. Nie lubię takiego popychania.

Co do autora SMS-a, to chyba kojarzę go z jakiegoś wcześniejszego kontaktu. I chyba jest to osoba mająca HIV. Nie jest to akurat jakiś mój zarzut do niego, bo każdy może być na coś chory - ja akurat na cukrzycę :-) Chodzi mi o to, że tamta osoba nie była dla mnie odpowiednia - abstrahując kompletnie od jej choroby, ale jedynie opierając się na jej osobowości i charakterze.

Nieważne czy to ta sama osoba, czy nie. Sprawa stanęła na banalnym etapie - on nie ma profilu na necie (tamta osoba miała - ale jeśli to on, mógł tamten profil skasować). Napisałem mu SMS z informacją o moim profilu i prośbą o założenie swojego, bo w przeciwnym razie nici z dalszego poznawania. Niech dorobi pracę domową. Jeśli tego nie zrobi - jego tożsamość pozostanie tajemnicą, a dla mnie przestanie to mieć jakiekolwiek znaczenie.

W sensie moich procedur poznawania ludzi tego chłopaka po prostu nie ma. Nie przesiedl do kolejnego etapu poznawania - na własne życzenie.

Elegancja Francja

2011-12-09T07:52:00.036+01:00

Dziś opowiem o kolejnej osobie, poznanej przeze mnie. Chłopak miał 21 lat i aż 6 lat stażu w związku z facetem, znacznie starszym od niego (i starszym ode mnie także). Związek ten skończył się w bardzo tragiczny sposób - partner odszedł niestety. Odszedł z tego świata, żeby było jasne. To bardzo przykre i zarazem pokazuje, że ten chłopak na pewno wie co to znaczy miłość, związek i wierność. W tym zakresie zdał życiowy egzamin.

Dodatkowo jechał do Francji do pracy i mógł mnie tam również umieścić - a w sytuacji gdy potrzebowałem pieniędzy była to opcja bardzo ważna i poważnie brana przeze mnie pod uwagę. Oznaczało to wspólne życie z dala od rodziny i toksyczności jaką mam w Polsce. Możliwe, że nowy start życiowy. Perspektywa bardzo ciekawa.

Byłby więc idealnym partnerem, bo brzydki też nie jest. Co mi w nim zatem przeszkadzało? Błędy ortograficzne, które popełniał (mając wykształcenie zawodowe) i - jak sam napisał - nie przejmował się faktem ich popełniania. Nie chodzi tu tylko o estetykę komunikacji - ale o moją obawę co do jego horyzontów intelektualnych. I o horyzonty innych osób pracujących tam we Francji (to ma być grupa Polaków). Jeśli ich tematy to seks alkohol i kibicowanie piłkarzom - to nie mój świat. Nie chcę pakować się w towarzystwo, które nie jest ze mną zgodne aspiracjami. Nie mówię tu o poziomie, bo to sprawa względna i dyskryminująco brzmi. Mówię o nie przystawaniu do tej grupy.

Dlatego obawiam się, że nic z tego nie wyjdzie. Ale to i tak bardzo optymistyczne - są ludzie wartościowi na tym świecie :-)

Dumny koziorożec

2011-12-08T07:39:00.000+01:00

Przeglądając swego czasu anonse na Gejowie natknąłem się na takie ogłoszenie:

Jestem dumnym Koziorożcem, a więc nie uznaję substytutów, półśrodków ani namiastek. Nie zwykłem budować zamków na lodzie ani rzucać słów na wiatr, dlatego szukam kogoś, z kim zbuduję bezpieczny, dostatni dom, który będzie naszą twierdzą. Walory cielesne nie robią na mnie większego wrażenia – miło jest, gdy ktoś jest przystojny, lecz dobre ciało to za mało. „Nie” dla hipokrytów, którzy udają zgorszenie zdjęciem członka, nawet – a może zwłaszcza wtedy – gdy towarzyszy mu ambitny tekst. Foto penisa nie jest obietnicą łatwego seksu. Jeśli o mnie chodzi, mogę z niego całkowicie zrezygnować.

Oczywiście zdjęcie towarzyszące ogłoszeniu, to zdjęcie dumnie stojącego penisa. Bardzo ambitne zdjęcie - bo stanowiące "nie" dla hipokrytów. I pokazują, że dumny koziorożec, nie zadowalający się namiastkami, może przecież całkowicie zrezygnować z seksu. W takim przypadku stojący penis może być używany jako wieszak na ubrania, albo ręczniki. Ewentualnie jako podpórka pod tacę ze śniadaniem przyniesionym do łóżka. Pod warunkiem, że śniadanie nie będzie namiastką :-)

Nie jest dobrym pomysłem aby pisać zbyt wiele "wymagających" rzeczy o sobie. A więc mówić czego nie lubimy, czego oczekujemy, czym się nie zadowalamy. W naszym przekonaniu to jest uczciwe postawienie sprawy, ale inni czytając taki anons najpewniej stwierdzą, że i tak nie spełnią naszych wygórowanych oczekiwań - i nie odezwą się. Anons, podobnie jak profil w necie, to nasza reklama. I nie powinniśmy ją kogokolwiek zniechęcać, przynajmniej spośród osób będących naszą grupą docelową.

Cóż, moim skromnym zdaniem o poczuciu. że czyjś tekst jest hipokryzją decyduje nasz ogląd, a nie opinia autora tego tekstu. Dla mnie połączenie niezadowalania się byle czym, z penisem i zadziwiającą deklaracją o możliwości całkowitej rezygnacji z seksu - właśnie jest klasycznym przykładem hipokryzji :-)

Związek na stałe?

2011-12-07T07:01:00.000+01:00

Dziś o jednej sprawie, która czasem mnie bawi, a czasem irytuje. O zapytaniu czy związek jest na stałe. Pytanie takie padało często na czacie - gdy mówiłem że szukam związku. Rozmówca, jakby z niedowierzaniem, pytał czy na stale. To tak jakby pytał czy wodę do zaparzenia herbaty powinienem zagotować. Ano powinienem. A związek też nie jest zawierany na krótko.

Nie wiem czy powodem zadawania takiego pytania jest wrodzona - hmm... niedyspozycja umysłowa pewnych osób, czy też kompletny brak wiary w takie wartości jak wspólne życie, uczucie i miłość. Zapewne miks obu tych cech. Ale czego można się spodziewać po czacie, na którym wiele osób pyta mnie o wiek (który jest zawsze umieszczony w nicku).

Sam już nie wiem czy śmiać się czy płakać. Ale od zbyt częstego śmiechu zacznie mnie w końcu boleć brzuch. Płakać też nie warto. Najlepiej, o ile to możliwe, zachować obojętność.

Komentarz od tchórza

2011-12-06T07:18:00.037+01:00

Zabawna historia miała miejsce na moim profilu na Fellow. Dostałem koment od 21-letniego chłopaka zalecający mi więcej pokory w podejściu do widzów i nadmieniający, że Apple (miałem na zdjęciu komputer tej marki) to jak BMW dla dresa. Przejrzałem profil i złapałem się za głowę - disclaimer dotyczący pisania komentarzy do zdjęć dotyczył poprzednich fotografii, wykonanych w innej technice - i został przez pomyłkę. Usunąłem go i w komentarzu do komentarza przyznałem się do błędu i przy okazji zaznaczyłem, że Apple używam od lat i przykro mi, że mu się to skojarzyło z jakimś szpanem.

Wysłałem mu podziękowanie mailem za wskazanie mi disclaimera do usunięcia. Na co chłopak odpisał, że wtrącenie angielskie zapewne po to aby się dowartościować. Uśmiałem się i odpisałem, zgodnie z prawdą, że używam słów angielskich gdy są bardziej adekwatne lub krótsze. I napisałem, że dziwi mnie takie dopatrywanie się zła u innych. Bo ten chłopak kwalifikował się już do grona przewrażliwionych narzekaczy, którzy dopatrują się dziury w całym. W odpowiedzi zaczął już prawdziwą ofensywę, wyzywając mnie od starych ciotek, z którymi młodzi będą się chcieli umawiać jedynie na sponsoring. Maska opada z niego w zastraszającym tempie ;-)

Odpisałem mu spokojnie, ale potem chciałem podejrzeć co napisałem i wszedłem do poczty wysłanej - nie ma listu. Może nie wysłałem - odpisałem ponownie. Znów nie ma. Domyśliłem się przyczyny - oczywiście tchórz mnie zablokował. Wkurzające, że ludzie okazują się takimi tchórzami. Nie mają odwagi na dyskusję, tylko zapiekają się w swojej jedynej słuszności. Ja przyznałem się do błędu z instrukcją dla komentatorów, ale ten "biały rycerz" nie miał widać siły na przyznanie się do swoich błędów w ocenie innych :-)

Jego strata, mój ubaw. Oczywiście, standardowo, został zablokowany przeze mnie. W ten sposób mam na oku blokujących i widzę kiedy ich profile są kasowane ;-)

Zabawne come backi

2011-12-05T07:10:00.000+01:00

W czasie poznawania ludzi i kontaktowania się z nimi mają miejsce niekiedy zabawne come backi - czyli odnawianie kontaktów z osobami, z którymi się kiedyś rozmawiało. Nie jest to niczym dziwnym, bo przecież cześć osób nadal szuka i obecna jest w Internecie (na profilach, czatach, w anonsach). Oczywiście wartość tego come back zależy od tego, jak skończył się poprzedni kontakt z daną osobą.

Jeśli był to kontakt ciekawy, który po prostu wygasł - można takie ponowne trafienie interpretować jako pozytywny znak do podjęcia kolejnej próby. I czasem może z tego coś wyjść. A kontakty urywają się lub wygasają z bardzo różnych powodów. Przywykłem do tego, że jest to niestety pewien nieformalny standard :-)

Gorzej, gdyby znajomość z kimś zakończyła się mniej przyjemnie. Choćby stwierdzeniem, że ktoś nie jest w moim typie. Ja co prawda raczej tak nie mówię - ale można się tego domyślić po braku kontaktu z mojej strony. Zresztą, wystarczy po prostu, że dawny kontakt się nie udał (z jakiegokolwiek powodu) i ta osobą będzie to pamiętała - a przez to nie zechce próbować ponownie.

Tak czy inaczej - zawsze wprowadza to jakiś pozytywny zamęt w komunikacji i ciekawy element zaskoczenia :-)

Renesans bloga :69:

2011-12-04T07:17:00.000+01:00

13 października 2011

Od kilku dni notki na moim blogu wyraźnie przestały być tak obszerne jak do tej pory. Nie jest to przypadek, ale nowe podejście do mojego gejowskiego blogowania. Do niedawna blog gejowski był moim flagowym blogiem osobistym, dlatego pisałem tu najbardziej "ambitne" teksty, przykładając się do tego, rozważając, analizując itp. A od pewnego czasu ten blog już nie jest blogiem flagowym - spadł do roli bloga pomocniczego. I dlatego zmieniłem jego formułę.

Oczywiście nie ograniczam się sztucznie w pisaniu tekstów - jeśli będę poruszał temat, wymagający dłuższego pisania, to chętnie to zrobię. Ale nie nastawiam się specjalnie na poruszanie takich tematów. Raczej na pisanie krótkich, dwu-trzy akapitowych felietoników. Zajmie to mniej czasu i pozwoli mi spokojnie uzupełniać materiał na blogu.

W czasie gdy piszę tą notatkę, mam nadal prawie dwumiesięczny zapas zaplanowanego do publikacji materiału - skurczył się on o mniej więcej miesiąc w porównaniu do tego co było w lecie. Ale sadzę, że materiału znów zacznie przybywać, bo nowe notki pisze się o wiele szybciej i wygodniej niż poprzednie.

Zastanawiam się też nad publikowaniem zapisów rozmów. Być może będzie ich coraz mniej i już nie będą publikowane codziennie, jak dotąd. Felietony przyrastają bowiem w szybszym tempie niż rozmowy. Ale ileż głupich rozmów można na blogu publikować? Może po prostu zakończę ich publikowanie do końca roku? Zobaczymy ;-)

Czy mój wiek ci przeszkadza?

2011-12-03T07:09:00.029+01:00

Nie spodziewałem się, że umieszczenie anonsu spowoduje tak ciekawe na niego odpowiedzi. Otrzymałem bowiem maila następującej treści:

Witam, jeśli mój wiek ci nie przeszkadza to przejdziemy do dalszych "negocjacji".

Miło byłoby przejść do negocjacji, ale... Nie wiem kompletnie w jakim wieku jest piszący :-) Po prostu zapomniał tego napisać. Oczywiście odpisałem mu zapytaniem o wiek. A zanim otrzymam odpowiedź, mogę teoretycznie rozważyć trzy warianty.

Wariant pierwszy - jest niepełnoletni. Wątpię w to, bo ktoś taki nie zabierałby się raczej do "negocjacji". Wariant drugi - jest młody (ma od jakich 18 do dwudziestu kilku lat) - dla mnie to idealny wiek partnera. A wariant trzeci? Jest stary - starszy ode mnie, nawet znacznie starszy. Niestety, wtedy odpada.

Obstawiam niestety wariant trzeci, ale wolałbym mieć do czynienia z drugim. Poczekamy co przyniesie mail w odpowiedzi. Sam adres mailowy może raczej sugeruje kogoś młodszego, ale to wyłącznie czysto subiektywne rozumowanie. Za to imię w identyfikatorze maila - może sugerować kogoś starszego. I bądź tu mądry ;-) Muszę zatem poczekać na odpowiedź...

Odpowiedź przyszła po godzinie. Oczywiście wariant trzeci - 56 lat. Niestety, takiej osobie mogę tylko zaoferować przyjaźń - i tak jej ciepło odpisałem.

#200 - ostatnia rozmowa ;-)

2011-12-03T06:39:00.027+01:00

Postanowiłem na razie, że na rozmowie numer 200 zakończę codzienne publikowanie konwersacji z czata lub GG. Bo przecież ile można publikować przykładów debilnych rozmów? Pora na bardziej optymistyczne przesłanie. Dlatego załączam ostatnią głupią rozmowę, pochodzącą z czata Interii. Nick rozmówcy zawiera miasto Warszawa i cyferki, do rozmiaru penisa włącznie. Można się zatem spodziewać tematu rozmowy :-)

Oznaczenia: jego tekst / mój tekst

- cześć

- kogo szukasz?

Przynajmniej stawia znaki zapytania :-)

- związku

- a nie seksu?

Musiał się zmartwić :-)

- nie

- ja układu na seks

- ja związku na życie

Długo nic - temat rozmowy się wyczerpał. W końcu zamknąłem okno rozmowy. To takie symboliczne - bo ja zamknąłem tę rozmowę, tak jak zamykam publikowanie zapisów rozmów na czacie.

Dosyć tej głupoty, pora na mądrości ;-)))

Ciuszki też?

2011-12-02T07:43:00.030+01:00

Uległe osoby wydają się ciekawsze - bo w ich uległości widzę jakąś głębię odczuwania, chęć bycia blisko z kimś, nasycania się jego ciepłem czy miłością. Dlatego mam do tych osób stosunek o niebo bardziej przychylny, niż do wszelkich "dominujących", którzy mi się nieuchronnie tłumaczą z zakompleksionymi "maczo". Czasem na czacie zagaduje mnie jakiś uległy chłopak i od razu robi się milej. Rozmawiamy sobie a ja wyobrażam sobie kogoś, kto potrzebuje dużo ciepła i uczucia.

I nagle pada pytanie, które mnie rozbraja - a czy mogą być też damskie ciuszki? Kurwa jego mać, kolejny przebieraniec od rajstopek i szpilek się znalazł ;-) To taka ironia od samego Boga - wie, że mam już uraz do kobiet, i podsuwa mi osoby mające kobiece ambicje :-) Lubię chłopaków kobiecych, ale z charakteru, głębi wrażliwości i tym podobnych cech. Ale nie bardzo mnie podnieca facet w rajstopkach. Szczególnie, że większości facetów rajstopki po prostu nie pasują. A ci faceci nie traktują szafarzu kobiecego jak drag queen - czyli jako strój do pracy artystycznej - lecz zupełnie poważnie jako drugą skórę w życiu intymnym...

Nie raz się zdarza, że wydaje się, iż rozmawiam z kimś wartościowym, z potencjalnym wybrankiem. I na ogól coś w końcu nie pasuje. Albo wydaje się, że pasuje, ale kontakt się urywa. Taka jest już właściwość komunikacji internetowej w tym środowisku. Nic w tym dziwnego. Mało kto szuka na poważnie i równie poważnie podchodzi do podtrzymania z drugą osobą kontaktu. Niech i tak będzie - przynajmniej niewłaściwe osoby są odsiewane.

Właściwych jest niewielu, ale przecież wystarczy znaleźć tylko jednego ;-)

#199 - nawet nie podchodź

2011-12-02T06:34:00.011+01:00

Oto rozmowa z nickiem "wawa".

Oznaczenia: jego tekst / mój tekst

- witaj

- hejka

- ja 28 pas

Czyli szuka seksu jak nic.

- szukam związku

- ja żonaty dyskret

Jak mnie wkurwia słowo "dyskret" - jakby nie można było napisać dyskretny, a najlepiej: tchórz ukrywający się za parawanem dyskrecji.

- nawet nie podchodź do geja szukającego związku, pa

Zamknął okno rozmowy - a co do podchodzenia, gadał ze mną po raz drugi w ciągu pół godziny. Widać pamięć u niego krótka ;-)

Kieleckie anonse

2011-12-01T07:31:00.023+01:00

Przeglądam na Gejowie różne anonse i widzę trochę anonsów z Kielc, dość krótkich, po 2-3 zdania. Każdy pochodzi od innego chłopaka, ale ja mam podejrzenie, że stoi za nimi jedna osoba. Ktoś, z kim już kilka razu się kontaktowałem, a kto zamieszcza te anonse dlatego, bo robi sobie jaja. Niestety, szkoda, że administracja portalu Gejowo nie sprawdza czy nie jest tak, że wiele rożnych anonsów jest zakładanych na jednym adresie mailowym. Wtedy widać byłoby, że to ewidentny przekręt. Ale Gejowo ma to w dupie.

Kiedyś spotkałem się z ewidentnym plagiatem mojego anonsu - i jakoś nikt tam nie zareagował, mimo, że doczekałem się odpowiedzi do admina serwisu. Także w przypadku tych "kieleckich anonsów" ktoś robi krecią robotę, a Gejowo to olewa. Widać mają poczucie, że ich pozycja jest niezagrożona i nie muszą dbać o komfort użytkowników.

Zupełnie inaczej było na Fellow. Tam kiedyś ktoś ukradł mi zdjęcie profilowe. Zgłosiłem to do administracji i zdjęcie u złodzieja zostało usunięte. Oni przynajmniej traktują użytkowników poważnie. Może czas najwyższy, aby też stworzyli u siebie system ogłoszeń? A wtedy Gejowo będzie musiało spuścić z tonu. Czego nam wszystkim życzę ;-)

#198 - bezczelny analfabeta

2011-12-01T06:09:00.021+01:00

Analfabeta to niestety spotykany na czacie czy GG widok. Dopiero to ktoś wart umieszczenia w rozmowie. Błędy orograficzne wytłuściłem.

Oznaczenia: jego tekst / mój tekst

- Hej
- (Autoreply) Jestem gejem. Szukam normalnych ludzi. Do znajomości - ale nie do seksu. Do rozmowy - ale nie do pustego gadania. Jeśli chcesz mnie poznać - proszę odezwij się ponownie...
- Hej
- hej
- Co tam u cb

Najbardziej kretyńskie pytanie, szczególnie od nieznajomego - skoro puka, to powinien powiedzieć w jakiej sprawie, a nie zadawać tak debilne pytanie.
- a kto pyta?
- Hłopak
- znamy się? ze mnie pytasz jak starego znajomego?
- wybacz ale na takie pytania mam alergię, chcesz pogadać - to daj jakiś normalny temat
- Nie

Dłuższe milczenie więc napisałem:
- masz coś ciekawego do powiedzenia? czy już co się skończył koncept na rozmowę?
- A jakiego długiego masz

Nie wiem śmiać się czy płakać. Tylko spokojnie...
- udam że nie doczytałem tak idiotycznego pytania i grzecznie zapytam kogo szukasz
- Niepisz do mnie
- to ty nie pisz do mnie

I tak nie pojmie, że "nie pisz" powinno być osobno. Zamknąłem okno rozmowy.

Wina komputera?

2011-11-30T07:52:00.000+01:00

Zabawne jest gdy politycy się idiotycznie tłumaczą ze swoich przewin, jak zawsze udając mądrych. Ale o wiele idiotyczniej jest, gdy tak samo tłumaczy się zwykły człowiek, nie mający aureoli polityka. A takim tłumaczeniem jest, dla mnie kompletnie idiotyczne, wyjaśnianie braku zdjęcia swojej własnej osoby - posiadaniem od niedawna komputera. Nieważne, czy nowego, czy kolejnego. Jeśli ktoś miał swoje zdjęcia, to zapewne je zarchiwizował na jakiejś płycie CD albo na pendrive - więc wgranie ich do nowego komputera nie powinno stanowić problemu.

Raczej bym w takiej sytuacji podejrzewał po prostu złą wolę. Ktoś nie chce pokazywać swoich zdjęć - bo się boi, okłamując najbliższych. Albo nie zdaje sobie sprawy z tego, że wypada odpowiedzieć pokazaniem siebie gdy ktoś innym jemu się pokazał. W każdym razie, z mojego punktu widzenia, to oczywiście zatrzymuje proces poznawania takiej osoby i sprawia, że do momentu akceptacji jego zdjęcia nie da się nic więcej zrobić.

Zadziwiające jest, że ludzie pochopnie deklarują chęć spotkania się - są bardzo chętnie - ale gdy okazuje się, że nie dojdzie do spotkania z powodu niedopełnienia wymiany zdjęć - to równie łatwo zamykają okno rozmowy. To pokazuje, że ich radosne deklaracje były kompletnie puste i nieodpowiedzialne. Po prostu mieli nadzieję na trafienie jelenia, który spotka się z nimi w ciemno. A dla mnie to przynajmniej temat na blogowego posta - więc nie do końca stracony ;-)

A wniosek? Traktujesz innych poważnie pokazując im swoje zdjęcie - to oczekuj tego w zamian ;-)

#197 - rozmowa z księciem

2011-11-30T06:50:00.027+01:00

Oto rozmowa z księciem z bajki, o nicku zawierającym słowo "przystojny".

Oznaczenia: jego tekst / mój tekst

- hej

- ja 28 lat

- szukam związku [mam nadzieję, że zniechęcę]

- ok ja też [za łatwo się zgadza]

- ja aktywny [i zepsuł całe wrażenie]

- ja mogę być pasywny [idę mu na rękę]

- lubię dużo seksu

- lubię dużo seksu w związku, miłości, bliskości oraz wspólne życie i mieszkanie

- nie lubię seks dla seksu

- rozumiem a często byś chciał [szuka seksu jak nic]

- anal? nie pasjonuje mnie - inny seks bardzo często

- to oralnie byś mógł nawet codziennie?

- ja nie obciągam

Znalazł się książę przystojny od jednostronnego ruchania, więc odpaliłem:

- aha, sory ale książętom co sami ruchają a nie obciągają dziękuję

Książę już się nie odezwał.

Normalny żonaty?

2011-11-29T07:08:00.023+01:00

Przypomniałem sobie nick z czata, który zawierał słowa "normalny" i "żonaty" (a dodatkowo chyba jeszcze wiek). Zacząłem się więc zastanawiać, czy żonaty - szukający seksu m/m - może być normalny? Teoretycznie nie może, bo żonaty powinien być hetero, skupionym jedynie na kontaktach z kobietami. Więc już szukanie seksu z facetem jest dla żonatego z definicji nienormalne...

Ja, formalnie jeszcze żonaty, ale już od ponad dwóch lat w separacji, jestem jak najbardziej nienormalny w tym zakresie. Ale może chodziło o inne rozumienie normalności? O bycie - w potocznym tego słowa znaczeniu - normalnym człowiekiem? Czyli naturalnym, kulturalnym, inteligentnym, mającym jakieś horyzonty. A nie zaślepionym jedynie na punkcie ruchania i obciągania. W tym sensie każdy, także żonaty, może być normalny.

Podkreślanie normalności na czacie wygląda z pozoru fajnie - o, trafiliśmy wreszcie na kogoś normalnego. Ale jeśli się głębiej zastanowić, to takie podkreślanie jest podobne do - przykładowo - deklaracji restauracji, że podają sztućce do posiłku. Przecież to oczywiste, że powinni podawać sztućce. Nie ma się czym chwalić. To podstawowa norma kultury jedzenia. Dlaczego więc coś, co powinno być podstawową normą zachowania ludzi - czyli ta szeroko rozumiana normalność - musi być specjalnie podkreślana?

Widocznie czat jest z definicji nienormalny - i to, co powinno być standardem, ustawa na nim do rangi cnoty. Smutna to cnota :-)

#196 - ile cm?

2011-11-29T06:06:00.008+01:00

Standardowe pytanie "ile cm?" zostało tym razem skwitowane bardzo obszerną odpowiedzią.

Oznaczenia: jego tekst / mój tekst

- hej
- (Autoreply) Jestem gejem. Szukam normalnych ludzi. Do znajomości - ale nie do seksu. Do rozmowy - ale nie do pustego gadania. Jeśli chcesz mnie poznać - proszę odezwij się ponownie...
- Hej ile cm
- milion pięćset sto dziewięćset
- Nara

Chyba był za długi jak na jego potrzeby ;-)

Liczy się charakter, a nie wygląd

2011-11-28T07:09:00.049+01:00

Miałem taką rozmowę na czacie - trwała około pół godziny - i wydawało się, że poznałem ciekawego chłopaka. Spytałem go na początku rozmowy o to czy ma zdjęcie, odpisał że ma - ale swoim zwyczajem nie naciskałem i nie prosiłem o jego pokazanie. Gdy ktoś mi podaje na przykład adres profilu na Fellow i ma tam zdjęcia pod hasłem, to ja nigdy o hasło nie proszę. Czekam aż mi ktoś je poda dobrowolnie. Nie chcę się po prostu narzucać.

Gadaliśmy i wyraziłem mój pogląd na temat wyglądu - że liczy się raz, do momentu zaakceptowania, a potem liczy się charakter, który determinuje czy ludziom się ze sobą uda. Na to chłopak, jakby obruszony, napisał, że najpierw liczy się charakter a potem wygląd - i zamknął okno rozmowy. Oczywiście wcześniej nie doczekałem się jego zdjęcia ;-)

Niby kolejność nie gra roli - charakter ważniejszy, wygląd drugorzędny. Zgada się. Ale w tym rozumowaniu tkwi błąd praktyczny - po co poznawać charakter, gdy się okaże, że wygląd i tak przekreśli znajomość? Nie lepiej sprawdzić od razu to , co się od razu da sprawdzić - a potem mieć spokój? Z takiego założenia ja wychodzę. Ale widocznie inni wolą swój fanatyzm od mojej pragmatyki. Nie ma nic gorszego jak ciekawa rozmowa z kimś, po której się okazuje, że niestety nie po drodze z daną osobą - i cała ta rozmowa była de facto zmarnowana.

A w tym przypadku nasuwa się uporczywe podejrzenie, że chłopak miał coś w wyglądzie do ukrycia i dlatego zasłaniał się charakterem. Głupia taktyka, jeśli była realizowana w tym przypadku, bo wygląd się prędzej czy później ujawni - i jeśli ma być kicha, to będzie. Lepiej uniknąć jej u zarania rozmowy, niż potem, gdy człowiek włożył serce w komunikację. Serce sercem, ale pewnych elementów się nie przeskoczy - także w kwestii akceptacji wyglądu. Dlatego staram się rozmawiać jak najbardziej ekonomicznie.

Prawda jest banalna - od chowania głowy w piasek problem nie zniknie. Lepiej stawić mu czoła i mieć sprawę z głowy, niż trzymać potencjalną bombę w kieszeni ;-)

#195 - jakie masz wymiary?

2011-11-28T06:08:00.006+01:00

Refleks i kreatywność to dobra broń przeciw czatowej głupocie. Oto klasyczny przykład. Rozmówca ma nick "Warszawa dam i ssę".

Oznaczenia: jego tekst / mój tekst

-hej

- jakie masz wymiary?

- wymiary nie szukającego seksu, a Ty?

Nie dowiemy się jakie on mia, bo oczywiście zamknął okno rozmowy :-)